Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

Α' ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΚΥΡΙΑΚΗ



Των Αγίων Τριακοσίων δέκα οκτώ (318) Πατέρων της Α' 

Οικουμενικής Συνόδου

Η έκτη κατά σειρά Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα είναι αφιερωμένη από την Εκκλησία μας στην μνήμη των 318 Αγίων Πατέρων, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην Α' Οικουμενική Σύνοδο που συνήλθε στην Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ. Η σύνοδος συνήλθε κατά πρόσκληση του Μέγα Κωνσταντίνου κατά το εικοστό έτος της βασιλείας του και είχε διάρκεια 3,5 χρόνια. Διακριθείσες μορφές της συνόδου ήταν ο Αλέξανδρος ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευστάθιος ο Αντιοχείας, ο Μακάριος ο Ιεροσολύμων, ο Παφνούτιος, ο Σπυρίδων, ο Νικόλαος, κ.α.

Η Α' Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τον Αρειανισμό. Διατύπωσε τους πρώτους όρους ορθού Χριστιανικού δόγματος και ιδιαίτερα τα περί του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, τον Ιησού Χριστό, ως ομοούσιον τω Θεώ Πατρί. Συνέταξε τα πρώτα επτά άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως.

Συνοπτική παράθεση των ιερών Κανόνων
Κανών Α': Καταδικάζει τη συνήθεια του οικοιοθελούς ευνουχισμού και απαγορεύει τη χειροτονία ευνουχισμένων, πλην όσων για ιατρικούς λόγους ή λόγω βασανιστηρίων εξετμήθησαν.
Κανών Β': Απαγορεύει τη χειροτονία ως κληρικών στα νέα μέλη (νεόφυτοι) της εκκλησίας.
Κανών Γ': Καταδικάζει την συνήθεια των κληρικών όλων των βαθμών να συζούν με νεαρές γυναίκες τις οποίες δεν είχαν παντρευτεί (συνείσακτοι).
Κανών Δ' - Ε': Εισάγεται το «μητροπολιτικό σύστημα», το οποίο ίσχυε στην οργάνωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και καθορίζουν την αρμοδιότητα της επαρχιακής συνόδου στη χειροτονία των επισκόπων.
Κανών ΣΤ': Αναγνωρίζει κατ' εξαίρεση το αρχαίο έθος της συγκεντρωτικής δικαιοδοσίας του επισκόπου της Αλεξάνδρειας στις εκκλησίες της Αιγύπτου, Λιβύης και Πεντάπολης —όπως συνέβαινε και με την εκκλησία της Ρώμης—, ενώ εξαιρεί τη Ρώμη και την Αντιόχεια από το γενικό μέτρο του μητροπολιτικού συστήματος.
Κανών Ζ': Ορίζεται ότι ο επίσκοπος Αιλίας (δηλ. Ιερουσαλήμ) να είναι ο επόμενος στη σειρά απόδοση τιμών.
Κανών Η': Ορίζει τον τρόπο επιστροφής στην εκκλησία της Αιγύπτου των λεγόμενων «Καθαρών» (Μελιτιανό σχίσμα).
Κανών Θ': Αναφέρεται στην συνήθη περίπτωση χειροτονίας πρεσβυτέρων των οποίων δεν εξετάστηκαν τα προσόντα ή οι οποίοι δεν παραμένουν άμεμπτοι.
Κανών Ι': Καταδικάζει τη χειροτονία πεπτωκότων.
Κανών ΙΑ' - ΙΒ': Καθορίζεται η μετάνοια των πεπτωκότων, με αυστηρότερα κριτήρια.
Κανών ΙΓ': Δέχεται ότι είναι δυνατόν να παρασχεθεί Θεία Ευχαριστία επί της επιθανατίου κλίνης.
Κανών ΙΔ': Ορίζεται η μετάνοια των πεπτωκότων κατηχουμένων.
Κανών ΙΕ' - ΙΣΤ': Καταδικάζεται η επιδίωξη κληρικών για μετάθεση σε άλλες εκκλησίες.
Κανών ΙΖ': Καταδικάζει την πλεονεξία και αισχροκέρδεια των κληρικών που προέρχεται από τον έντοκο δανεισμό.
Κανών ΙΗ': Απαγορεύει στους διακόνους να μεταδίδουν και να αγγίζουν τη Θεία Ευχαριστία πριν από τους πρεσβυτέρους, και δεν επιτρέπεται το να κάθονται μεταξύ των πρεσβυτέρων.
Κανών Κ': Απαγορεύει τη γονυκλισία στη Θεία Λειτουργία της Κυριακής και την ημέρα της Πεντηκοστής.

Επισπρόσθετα καθορίστηκε η κοινή ημέρα εορτασμού του Πάσχα.

Τα συμπεράσματα τις συνόδου υπογράφηκαν από περισσότερους από 318 και ο αριθμός αυτός επικράτησε για συμβολικούς λόγους. Οι επίσκοποι που ήταν παρόντες στη σύνοδο συνοδεύονταν από κατώτερους κληρικούς των οποίων ο συνολικός αριθμός ανερχόταν στο τριπλάσιο ή τετραπλάσιο των επισκόπων.


Πηγή: www.saint.gr
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Παρασκευή, 18 Μαΐου 2018

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ



Η Ανάληψη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

 (δέκα τοποθετήσεις σε δέκα ερωτήσεις)


1. Γιατί έγινε η Ανάληψη μετά από 40 μέρες και όχι αμέσως μετά την Ανάσταση;
Ο αρχηγός της ζωής, που έλυσε τα δεσμά του θανάτου με την Ανάστασή του, συναναστράφηκε με τους μαθητές του επί σαράντα ημέρες και επιβεβαίωσε σ’ αυτούς την Ανάστασή του με πολλές αποδείξεις. Δεν ανέβηκε στους ουρανούς την ίδια ημέρα που αναστήθηκε, γιατί κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε αμφιβολίες και ερωτηματικά. Διαφορετικά, πολλοί από τους άπιστους θα μπορούσαν να προβάλλουν το επιχείρημα ότι η Ανάσταση δεν ήταν παρά ένα ακόμη από τα όνειρα ευσεβών πόθων που γρήγορα έρχονται και πιο γρήγορα παρέρχονται. Για αυτό ακριβώς έμεινε ο Χριστός σαράντα ολόκληρες ημέρες στη γη, και εμφανίστηκε επανειλημμένα στους μαθητές του, και τους έδειξε τις ουλές από τα πληγές του, τους μίλησε για τις προφητείες που εκπλήρωσε με την ζωή και τα πάθη του ως άνθρωπος, και μάλιστα συνέφαγε μαζί τους.

2. Γιατί έφαγε ο αναστημένος Χριστός ψητό ψάρι και μέλι;
Στο σημερινό Ευαγγέλιον της Εορτής ακούμε ότι ζήτησε και έφαγε ο Χριστός «ιχθύος οπτού μέρος και από μελισσίου κηρίου», δηλ. ένα κομμάτι από ψητό ψάρι και από κηρύθρα με μέλι (Λουκ. 24:42). Γιατί αναφέρεται η λεπτομέρεια αυτή; Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η λεπτομέρεια αυτή είχε πολύ σπουδαία αλληγορική σημασία. Όσον αφορά στο ψάρι, γνωρίζουμε ότι αν και ζει μέσα στην αλμυρή θάλασσα, το σώμα του δεν είναι αλμυρό, αλλά γλυκό. Κατά παρόμοιο τρόπο και ο Χριστός, που έζησε μέσα στην ‘αλμυρή θάλασσα της αμαρτίας’ του κόσμου τούτου, «αμαρτίαν ουκ εποίησε, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού», δηλ. δεν έκανε καμιά αμαρτία, ούτε ξεστόμισε τίποτε το δόλιο (Ησ. 53:9). Επίσης, ο Χριστός παρέμεινε πιο άφωνος και από το ψάρι όταν υπέστη το σωτήριο πάθος του και δέχτηκε τα ανήκουστα εκείνα βασανιστήρια και ακατανόμαστους υβρισμούς. Όσον αφορά στο μέλι και στο κερί, γνωρίζουμε ότι το μέλι είναι γλυκό και το κερί φωτιστικό, γι’ αυτό και θεωρούνται σαν σύμβολα της πνευματικής ηδονής και του φωτισμού που μεταδίδει στους πιστούς ο Χριστός μετά την Ανάστασή του. Επίσης, συμβολίζουν, το μεν πρώτο την θεραπεία της μεγάλης πίκρας της αμαρτίας την οποίαν συμβολίζει η χολή που του δόθηκε στο πάθος του, το δε δεύτερο, την διάλυση του πυκτού σκοταδιού της αμαρτίας την οποία συμβολίζει το σκοτάδι που έγινε κατά την σταύρωσή του.

3. Γιατί έγινε η Ανάληψη στο Όρος των Ελαιών;
Αφού λοιπόν επιβεβαίωσε ο Χριστός την εκ νεκρών Ανάστασή του στους μαθητές του με μελιστάλακτους λόγους, και φώτισε τον νου τους και θέρμανε την καρδιά τους με την παρουσία του, τους οδήγησε την 40ην ημέρα από την Ανάστασή του στο Όρος των Ελαιών, που βρίσκεται στα ανατολικά της Ιερουσαλήμ. Έπρεπε σ’ αυτό το Όρος να γίνει η Ανάληψη, γιατί σ’ αυτό, σύμφωνα με μια αρχαία παράδοση, θα επανέλθει ο Κύριος σωματικά και με δόξα για να κρίνει τον κόσμο κατά την έσχατη ημέρα. Εκεί θα ελεηθούν με το μέγα έλεος οι δίκαιοι, και εκεί θα θρηνήσουν με τον αιώνιο και απαρηγόρητο θρήνο οι αμαρτωλοί. Τις δύο αυτές αντίθετες καταστάσεις των ανθρώπων δηλώνει η ονομασία του Όρους τούτου, γιατί οι κορυφές του ονομάζονται Όρος Ελαιών, ενώ οι πρόποδές του, κοιλάδα του Κλαυθμώνος. Το ίδιο προμήνυσε και ο χρησμός του προφήτη Ζαχαρία που ρητά δήλωσε «Ιδού ημέρα έρχεται Κυρίου, και στήσονται οι πόδες αυτού επί το Όρος των Ελαιών κατέναντι Ιερουσαλήμ εξ ανατολών» (Ζαχ. 14:4).

4. Γιατί έπρεπε να ήταν παρόντες οι Απόστολοι και η Θεοτόκος;
Σ’ αυτό το Όρος οδήγησε ο Κύριος τους μαθητές του και την Θεοτόκο που τον γέννησε, για να δουν με τα μάτια τους την ένδοξη Ανάληψή του. Έπρεπε η κατά σάρκα Μητέρα του να είναι παρούσα σ’ εκείνη την μεγάλη δόξα του Υιού της, έτσι ώστε όπως σαν Μητέρα πληγώθηκε ψυχικά για το πάθος του πάνω από όλους, έτσι κατά τρόπο ανάλογο να χαρεί πάνω από όλους βλέποντας τον Υιό της να ανέρχεται με δόξα στους ουρανούς, να προσκυνείται σαν Θεός από τους Αγγέλους και να καθίζεται στον θρόνο της Μεγαλοσύνης πάνω από κάθε αρχή και εξουσία. Έπρεπε επίσης και οι θείοι Απόστολοι να γίνουν αυτόπτες της Ανάληψής του, για να πληροφορηθούν, ότι ο θείος Διδάσκαλός τους που ανεβαίνει τώρα στους ουρανούς, από εκεί είχε κατεβεί, και εκεί θα τους περιμένει σαν αληθινός Υιός του Θεού και Σωτήρας του κόσμου.

5. Πως έγινε η πρωτόγνωρη και μοναδική Ανάληψη του Χριστού;
Είχαν ήδη φτάσει στη μεσαία κορυφή του Όρους. Μπροστά τους απλωνόταν η πόλη των Ιεροσολύμων. Ήταν ακόμα ανοιχτή στο χώμα η οπή στην οποία στήθηκε ο Σταυρός. Ανοιχτή ήταν επίσης και η είσοδος στον Τάφο του Σωτήρα, αφού ήταν ακόμα πεσμένος στο χώμα ο μέγας λίθος με τον οποίον είχε σφραγισθεί. Τότε στρέφει ο Σωτήρας τα νώτα του προς την αχάριστη πόλη των Ιεροσολύμων και το βλέμμα του ατενίζει προς ανατολάς, όπως αναφέρει ο Δαυίδ με χαρά σε κάποιο ψαλμό του, «Ψάλλατε τω Θεώ τω επιβεβηκότι επί τον ουρανόν του ουρανού κατά ανατολάς» (Ψαλμ. 67:34). Και ενώ αποχαιρετάει τους μαθητές του, υψώνει τα άχραντα χέρια του και ευλογεί για τελευταία φορά –τα χέρια εκείνα με τα οποία ανάπλασε τον άνθρωπο που είχε δημιουργήσει στην αρχή, και τα οποία άπλωσε από φιλανθρωπία επάνω στον Σταυρό και συνένωσε «τα διεστώτα», δηλ. αυτά που βρίσκονταν σε διάσταση. Ενώ δεν χόρταιναν τα μάτια των μαθητών να βλέπουν το θεοειδές και γλυκύτατο εκείνο πρόσωπο του Κυρίου τους, ξαφνικά άρχισε Εκείνος να ανέρχεται στον ουρανό. Το βλέμμα τους έμεινε καρφωμένο στο παράδοξο και ακατανόητο εκείνο θέαμα της σωματικής Ανάληψης του Κυρίου, μέχρις ότου τον έκρυψε η φωτεινή νεφέλη.
Τι πρωτόγνωρη και μοναδική που ήταν η μεγαλοπρέπεια αυτής της Ανάληψης! Και ο Ηλίας είχε αναληφθεί στους ουρανούς, όπως αναφέρει η Γραφή, όμως η ανάληψή του έγινε με πύρινο άρμα και πύρινους ίππους, γιατί ήταν απλός άνθρωπος και χρειαζόταν βοήθεια για να αναληφθεί πάνω από την γη. Ο Χριστός όμως ήταν Θεάνθρωπος που αναλήφθηκε από μόνος του, με μόνη την παντοδυναμία του. Όσον αφορά στην νεφέλη εκείνη, επρόκειτο για το Άγιο Πνεύμα, όπως ακριβώς συνέβη και στην Μεταμόρφωση του Χριστού. Όπως η κάθοδός του και η Ενσάρκωσή του έγιναν «εκ Πνεύματος Αγίου», σύμφωνα με το μήνυμα του Γαβριήλ προς την Παρθένο («Πνεύμα Κυρίου επελεύσεται επί σε και δύναμις Υψίστου επισκιάσει σε» Λουκ. 1:35), έτσι και τώρα «συνανέρχεται» (ανεβαίνει μαζί με το Άγιο Πνεύμα) γιατί Εκείνο τον παρακολουθεί και συνυπάρχει μαζί του ως ομοούσιό του, συμπροσκυνούμενο και συνδοξαζόμενο.

6. Γιατί εστάλησαν οι δύο ανθρωπόμορφοι και λευκοφόροι Άγγελοι;
Ενώ ατένιζαν έκθαμβοι στον ουρανό οι άγιοι Απόστολοι, δύο άνδρες παρουσιάστηκαν σ’ αυτούς ντυμένοι με λευκή στολή. Ήταν άγγελοι οι δύο αυτοί άνδρες που είχαν πάρει ανθρώπινη μορφή για να μη φοβίσουν τους μαθητές. Και ήταν λευκοφόροι για να φανερωθεί η αγνότητά τους και το διαφωτιστικό και χαρμόσυνο μήνυμα τους το οποίο είχαν αποσταλεί να παραδώσουν. Τους απόστειλε ο Χριστός που αναλήφθηκε, για να τους παρηγορήσει την στιγμή της λύπης τους για τον αποχωρισμό του, αλλά και να τους διαφωτίσει ότι ο αόρατος πλέον Κύριός τους καθόταν στα δεξιά του Θεού Πατρός και ότι θα κατεβεί και πάλι στη γη για να κρίνει όλους τους ανθρώπους, τους ζωντανούς και τους νεκρούς.

7. Ποιο ήταν το μήνυμα των λευκοφόρων Αγγέλων;
«Άνδρες Γαλιλαίοι», τους είπαν, «γιατί στέκεστε με το βλέμμα σας προσηλωμένο στους ουρανούς; Αυτός ο Ιησούς, τον οποίον σήμερα βλέπετε να αναλαμβάνεται, θα επανέλθει για να κρίνει τον κόσμο, και η επάνοδός του θα είναι ίδια με την ανάληψή του». Δηλαδή, θα έλθει από τον ουρανό φορώντας το ίδιο άχραντο Σώμα, το οποίο παρέλαβε από τα αίματα της αγνής Παρθένου, και το οποίο θα έχει επάνω του χαραγμένες τις πληγές που έλαβε στο πάθος του. Τώρα μόνο εσείς οι λίγοι τον βλέπετε να ανέρχεται στον ουρανό, όταν όμως επανέλθει, όλες οι φυλές της γης θα τον δουν να κατεβαίνει από εκεί με δόξα επάνω σε νεφέλες. Η ένδοξη αυτή κατάβασή του θα αποβεί πρόξενος μακαριότητας και χαράς για όσους έζησαν δίκαια. Για τους αμαρτωλούς όμως θα είναι αιτία θλίψεως και συμφοράς.»

8. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος της Ανάληψης στους Αποστόλους και στο μικρό ποίμνιο της πρώτης Εκκλησίας;
Αυτά άκουσαν οι Απόστολοι και προσκύνησαν τον Σωτήρα στην Ανάληψή του και ύστερα επέστρεψαν με χαρά στα Ιεροσόλυμα. Η χαρά τους ήταν πολύ μεγάλη, γιατί έμαθαν οριστικά, ότι ο θείος Διδάσκαλός τους είναι Θεός αληθινός, που αναλήφθηκε στους ουρανούς, όχι για να εγκαταλείψει τη γη, αλλά για να την ενώσει με τον ουρανό. Η χαρά τους ήταν επίσης πολύ μεγάλη γιατί πήραν την ευλογία του Σωτήρα τους στην Ανάληψή του. Με αυτήν την ευλογία η ολιγάριθμη Εκκλησία των μαθητών, το μικρό εκείνο ποίμνιο, αυξήθηκε μέσα σε ένα μικρό διάστημα και έγινε πολύ μεγάλη, και παίρνοντας την χάρη του Αγίου Πνεύματος αναδείχτηκε στην Εκκλησία εκείνη που εγκαθιδρύθηκε σε όλα τα μέρη της γης.

9. Ποιος ήταν ο αντίκτυπος της Ανάληψης στις ταξιαρχίες των Αγγέλων στους ουρανούς;
Ενώ αυτά συνέβαιναν στη γη εξ αιτίας της Ανάληψης, στους ουρανούς οι Άγγελοι έστηναν μεγαλειώδες πανηγύρι. Οι τάξεις των Αγγέλων που υπηρέτησαν τον Σωτήρα επάνω στη γη και τον συνόδευαν τώρα στην θεία του Ανάληψη καλούσαν τις άνω ταξιαρχίες να ανοίξουν τις ουράνιες πύλες για να εισέλθει ο Βασιλεύς της Δόξης. «Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών,» ψάλλει ο προφητάναξ Δαυίδ, «και επάρθητε πύλαι αιώνιοι, και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της Δόξης» (Ψαλμ. 23:7). Επειδή με το σωτήριο πάθος του έγινε ο Σωτήρας Χριστός ενδοξότερος και υψηλότερος –όπως το διατυπώνει ο Απόστολος Παύλος: «Εταπείνωσε το εαυτόν του και έγινε υπήκουος μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου Σταυρικού, γι’ αυτό και ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε το υπέρ παν όνομα» (Φιλιππ. 2:9), γι’ αυτό απαιτούν και οι πύλες του ουρανού να γίνουν υψηλότερες για να τον υποδεχτούν επάξια. Επίσης, επειδή η δόξα του νικητή του Άδη και του θανάτου, που δεν χώρεσε στην μικρή γη, πλήρωσε τους ουρανούς, απαιτούν να υψωθούν και εκείνοι (οι Άγγελοι) στην εμφάνισή του.
Ωστόσο, οι ανώτερες ταξιαρχίες των Αγγέλων, βλέποντας ανθρώπινο σώμα να μεταφέρεται πάνω από αυτούς, καταλαμβάνονταν από θάμβος και έκπληξη. Γιατί, όπως ένας άνθρωπος που βλέπει Άγγελο στη γη καταλαμβάνεται από έκπληξη φόβου, έτσι και οι ασώματοι Άγγελοι, βλέποντας τότε ένα σώμα να υψώνεται μέσα σε νεφέλη, ζητούσαν έκθαμβοι να μάθουν γι’ αυτό το παράδοξο θέαμα, ζητώντας δυο φορές να βεβαιωθούν, Ποιος είναι αυτός ο Βασιλεύς της Δόξης; Μαθαίνοντας, όμως, ότι είναι ο ισχυρός στους πολέμους Κύριος, που πάλεψε με τον διάβολο και τον κατέβαλε, που τώρα ανέρχεται στους ουρανούς, απορούν, πως το υπέρλαμπρο εκείνο σώμα είναι ερυθρό, και ρωτούν, «Τις ούτος ο παραγενόμενος εξ Εδώμ; ;» όπως ψάλλει ο πρώτος των προφητών, «ερύθημα ιματίων αυτού εκ Βοσόρ; Ούτος ωραίος εν στολή αυτού» (Ησαΐας 63:1); Δηλαδή, ποιος είναι αυτός ο γήινος που έρχεται φορώντας σάρκα σαν υπέρλαμπρο και ερυθρό ιμάτιο; Γιατί γήινος είναι η ερμηνεία του Εδώμ και σάρξ είναι το Βοσόρ, και το σημείο αναφοράς εδώ είναι το δοξασμένο εκείνο Σώμα του Δεσπότη Χριστού που φαινόταν κατά την άνοδό του στους ουρανούς σαν ερυθρό γιατί έφερε επάνω του τον τύπο των πληγών της άχραντης πλευράς, των χειρών και των ποδών.

10. Γιατί διατηρήθηκαν τα αποτυπώματα των πληγών στο Αναστημένο Σώμα του Χριστού;
Πως όμως φαίνονταν οι πληγές σ’ εκείνο το άφθαρτο σώμα; Ήταν θέμα οικονομίας αυτό που φαινόταν, και είχε σαν σκοπό να φανερώσει την άρρητη (ανέκφραστη) και υπερβολική αγάπη του Θεανθρώπου για τον άνθρωπο. Δηλαδή το ότι καταδέχτηκε όχι μόνο να δεχθεί πληγές, αλλά και μετά την Ανάστασή του να τις διατηρήσει με παράδοξο τρόπο επάνω σ’ εκείνο το αφθαρτοποιημένο σώμα, και να τις δείξει στην Ανάληψή του και στον κόσμο των Αγγέλων σαν τα σύμβολα του πάθους του και σαν τα ανεξίτηλα τεκμήρια της αγάπης του προς εμάς τους ανθρώπους. Επίσης, διατήρησε τις πληγές του άχραντου σώματός του για να μας πείσει να μην λησμονούμε ποτέ τα πάθη του, διότι όταν τα έχουμε ενώπιόν μας, η καρδιά μας θα πλημμυρίζει από ευγνωμοσύνη προς αυτόν και από ιερά συναισθήματα. Τίποτε άλλο, λέει ο ιερός Χρυσόστομος δεν είναι ικανό να γεννήσει μέσα μας τα σωτήρια αυτά αποτελέσματα όσο το να βλέπουμε τον Θεό να μεταφέρει τα ίχνη του Σταυρού μέχρι το θρόνο της μεγαλοσύνης του. Κατά τον ιερό Αυγουστίνο, ο Θεάνθρωπος διατήρησε τις πληγές του στους ουρανούς, για να μας δείξει, ότι και στην κατάσταση της δόξης του δεν θα μας λησμονήσει, όπως άλλωστε μας διαβεβαιώνει γι’ αυτό και ο κορυφαίος από τους προφήτες: «Ιδού επί των χειρών μου εζωγράφησά σου τα τείχη, και ενώπιόν μου ει δια παντός» (Ησ. 49:16), δηλαδή, ουδέποτε θα μας ξεχάσει, διότι θα μας έχει γραμμένους με ανεξίτηλα γράμματα επάνω στα χέρια του και θα μεσιτεύει για μας ενώπιον του Θεού Πατρός. Ίσως ακόμη και να διατήρησε τις πληγές για να μας διδάξει ότι μόνο με παθήματα και θλίψεις θα μπορέσουμε να εισέλθουμε στην βασιλεία των ουρανών. Αν ο ίδιος ο Θεάνθρωπος ανυψώθηκε με σταυρικό πάθος, και αν δοξάστηκε με επονείδιστο θάνατο, τότε πως εμείς θα μπορέσουμε να εισέλθουμε στην δόξα εκείνη χωρίς να βαδίσουμε στην στενή οδό της αρετής, και χωρίς να υπομείνουμε θλίψεις και πειρασμούς αγωνιζόμενοι τον καλόν αγώνα; Αυτό είναι τελείως αδύνατο.

Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Δράγα
Πηγή: http://orthodox-answers.blogspot.com/


 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κυριακή, 13 Μαΐου 2018

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ ΘΕΟΣ

ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΚΥΡΙΑΚΗ 


 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ

Το ευαγγέλιο της Κυριακής του Τυφλού, αποτελεί μια αδιάψευστη απόδειξη ότι ο Χριστός δεν ήταν μόνο τέλειος άνθρωπος αλλά και τέλειος Θεός.

Όπως διαβάζουμε στο Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο (κεφ. 9, 1-38), ο Χριστός, περνώντας μέσα από την Ιερουσαλήμ, συναντάει έναν εκ γενετής τυφλό. Ο Κύριος, έκανε πυλό, αφού έφτυσε στο χώμα, του άλειψε τα μάτια και τον έστειλε στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Ο τρόπος αυτός θεραπείας, μας υπενθυμίζει τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο, πλάθοντάς τον. Ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη, πλάθει τον άνθρωπο από χώμα, τώρα ο Χριστός, πλάθει τα μάτια του εκ γενετής τυφλού πάλι από χώμα. Ο ίδιος Θεός! Δοκιμάζει την πίστη του τυφλού και τον στέλνει στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου, και ζητάει τη δική του εκούσια και ελεύθερη συμμετοχή του στο θαύμα. Ο τυφλός όμως με πίστη, υπακούει στην εντολή του Θεού, πηγαίνει και πλένεται και επιστρέφει βλέποντας.

Όμως, η ζωή του θεραπευμένου τυφλού, δε έγινε ευκολότερη. Γίνεται στόχος της κακίας και του μίσους των Φαρισαίων, των ανθρώπων εκείνων που με ζήλο πίστευαν στο Θεό και στην τήρηση του Νόμου Του. Ανακρίνουν τον τυφλό κι αντί να πιστέψουν κι εκείνοι βλέποντας ζωντανό το θαύμα μπροστά τους, κλείνουν τα μάτια της ψυχής τους. Ο θρησκευτικός φανατισμός τους, όχι μόνο τους κλείνει τα μάτια της ψυχής και εξαφανίζει από την ψυχή τους τη διάκριση αλλά τους απομακρύνει τελικά και από το Θεό.

Οι γονείς του τυφλού, φοβούνται να ομολογήσουν το θαύμα που έγινε στο παιδί τους που γεννήθηκε τυφλό, για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι. Τόση ήταν η πίστη τους και η χαρά τους που απέκρυψαν αποφεύγοντας με μαεστρία να ομολογήσουν ένα αληθινό γεγονός. «Έχει ηλικία αυτόν να ρωτήσετε»! Ίσως ο Χριστός να τους χάλασε τα σχέδια, αφού ο εκ γενετής τυφλός γιος τους ζητιάνευε. Ίσως τους χάλασε την ησυχία τους αφού έπρεπε να παρουσιαστούν στη συναγωγή και να ανακριθούν με τον κίνδυνο να γίνουν αποσυνάγωγοι. Κι εμείς οι χριστιανοί που ευεργετούμαστε καθημερινά από το Θεό, ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε να ομολογήσουμε το Θεό από την ολιγοπιστία μας. Βάζουμε τα συμφέροντά μας πάνω από το Θεό, πιστεύοντας ενδόμυχα πως Εκείνος θα μας καταλάβει! Εκείνος θα μας καταλάβει αλλά θα δει και την πίστη μας και τις προτεραιότητες που έχουμε βάλλει στη ζωή μας. Θα δει ποιους θεούς έχουμε βάλλει στη θέση Του και με το δικό του τρόπο δε θα πάψει να μας υπενθυμίζει πως Εκείνος είναι το φως του κόσμου.

Ο τυφλός, τελικά δε θεράπευσε μόνο τα μάτια του σώματός του αλλά και της ψυχής του. Αναγνωρίζει και προσκυνεί τη θεότητα του Ιησού και δε διστάζει να το ομολογήσει στους θρησκευτικούς άρχοντες με θάρρος που θα το ζήλευαν πολλοί από μας. Δεν αρκεί μόνο η πίστη, χρειάζεται και η ομολογία πίστεως για να γίνουμε γνήσια παιδιά του Ιησού. Όταν ομολογήσουμε το Χριστό μπροστά στους ανθρώπους, θα μας ομολογήσει και Εκείνος μπροστά στον Πατέρα Του, μας έχει υποσχεθεί ο Κύριος.
Πηγή: www.saint.gr
 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟΝ....



a.€. 050/2018                                                                               ΑΙΓΙΟΝ,  τῇ  2α Μαϊου 2018

   

Α Ρ Χ Ι Ζ Ε Ι  
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΩΣ ΜΟΥ
Σελίδα 1 από 3           

              Καθώς ἔχει ἤδη ἀνακοινωθῆ, πλησιάζει ὁ Αὔγουστος, κατά τήν διάρκειαν τοῦ ὁποίου θά ὑποβάλουμε  τήν παραίτησίν μας ἐκ τῆς ἐνεργοῦ ἱερᾶς Διακονίας μας ὡς Μητροπολίτου τῆς ἱερᾶς ταύτης καί ἱστορικῆς Ἐπαρχίας, ὁπότε καί θά ἐπιδιώξουμε νά βιώσουμε εἰρηνικά τό ὑπόλοιπον τῆς ζωῆς μας πλησίον σας.  Καιρός νά ἐφαρμόσουμε αὐτό, τό ὁποῖον ζητᾶμε ἀπό τόν Φιλάνθρωπο Κύριό μας σέ κάθε ἐκκλησιαστική Ἀκολουθία, ἤτοι: «Τόν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ καί μετανοίᾳ ἐκτελέσαι, παρά τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα».
                Δικαιούμεθα,  φρονοῦμεν, ἔπειτα ἀπό μίαν θυσιαστικήν πορείαν τεσσαράκοντα (40) ἐτῶν, κατά τήν διάρκειαν τῶν ὁποίων  συχνά-πυκνά καί τήν νύκτα μετετρέπομεν εἰς ἡμέραν, προκειμένου νά προλάβωμεν τά πολλά καί πιεστικά προβλήματα τῆς ποιμαντικῆς μας εὐθύνης ἐπ‘ ἀγαθῷ τῶν Κληρικῶν καί τῶν Λαϊκῶν Μελῶν τῆς Ἐπισκοπῆς μας, δικαιούμεθα, ἐπαναλαμβάνομεν, νά διαθέσωμεν ὀλίγον χρόνον καί διά τήν ἑτοιμασίαν τῆς ψυχῆς μας διά τὀ οὐράνιον ταξίδι! Δικαιούμεθα, νά δώσωμεν μίαν τινά ἄνεσιν καί εἰς τόν ἑαυτόν μας, ἄγοντα ἤδη τό ὀγδοηκοστόν (80) ἔτος τῆς ἡλικίας, καθώς μάλιστα τά πρῶτα παραπατήματα τοῦ γήρατος ἄρχισαν νά ἔμφανίζωνται ἤδη! Ἄς μή λησμονοῦμεν τό γνωστόν, ὅτι «τό γῆρας οὐ γάρ ἔρχεται μόνον»
             Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω, ἐπειδή μάλιστα «οἱ καλοί λογαριασμοί κάνουν τούς καλούς φίλους» ἐπιθυμῶ νά ἀνακοινώσω πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι ἀπό σήμερον καί ἐφ’ ἑξῆς θά μειώνω βαθμιαίως τήν ἐνασχόλησίν μου μέ τά θέματα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, ὥστε νά ἔχω τόν χρόνον νά ἀσχοληθῶ κυρίως μέ τήν προετοιμασίαν τῆς μελλοντικῆς μου ἐγκαταστάσεως! Ἐγκαταλείποντας τό Μητροπολιτικόν Μέγαρον εἶναι ἀνάγκη νά ἐγκατασταθῶ κάπου ἀλλοῦ καί μάλιστα νά ἐξοικειωθῶ μέ τόν νέον τρόπον ζωής, μέ τό νέον περιβάλλον ζωῆς καί πολιτείας μου!
          Αὐτό, αγαπητά μου Τέκνα ἐν Κυρίῳ, ἀποτελεῖ μίαν εἰσέτι προσωπικήν μου θυσιαστικήν πρᾶξιν καί προσφοράν πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί πρός ὅλους ὑμᾶς. Καθ’ ὅσον οἰκειοθελῶς ἐγκαταλείπω τήν ἀσφάλειαν καί τήν «σιγουριάν» τοῦ Ἀξιώματος, τίς ἀνέσεις καί τίς παροχές τῆς θέσεως, ὅπως π.χ. τήν κατοικίαν, τόν ὁδηγόν, τό ὄχημα, τό λοιπόν προσωπικόν, τούς πολλούς συνεργάτες,  δορυφόρους καί βοηθούς, τίς πρωτοκαθεδρίες, τίς τιμές κλπ.,  κλπ. καί εἰσέρχομαι σέ ἕνα νέον τρόπον ζωῆς καί πολιτείας, τό ὁποῖον ἐκφράζει ἡ ρῆσις «λάθαι βιώσας»!  Μόνος πλέον καί ἄσημος,  ἐφ’ ἑξῆς θά προσπαθήσω νά ἀντιμετωπίσω τήν ζωήν! Ταῦτα δέ πάντα εἰς δόξαν Κυρίου.
                   Θά παραμείνω, βέβαια, κοντά σας ἐδῶ εἰς τό  Αἴγιον, ἀφοῦ διά τήν ἀγάπην μου πρός τόν Νυμφίον Χριστόν ἐγκατέλειψα  τούς πάντες καί τά πάντα, ἤτοι συγγενεῖς, παλαιούς φίλους κλπ. χάριν ὑμῶν!  Σᾶς προσέφερα τόν ἑαυτόν μου ὁλοκαύτωμα διά τήν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μας καί ἀφωσιώθηκα ὁλοκληρωτικῶς εἰς τήν διακονίαν Σας. Σαράντα τόσα χρόνια ἐγκαταβιώνω μόνος εἰς τό Ἐπισκοπεῖον! Σαράντα τόσα χρόνια κοιμᾶμαι μόνος εἰς τό Ἐπισκοπεῖον! Σαράντα τόσα χρόνια, διά νά μή δώσω δικαιώματα σκανδαλισμοῦ τῶν ψυχῶν σας, βιώνω τήν μοναξιά μου! Μία μοναξιά, τήν ὁποίαν -εὐτυχῶς-γλυκαίνει ἡ ζωντανή παρουσία τοῦ Χριστοῦ  μας, ὡς καί ἡ ζωντανή ἐπίσης προστασία τῆς γλυκειᾶς μας Παναγίας!    
                   Θά παραμείνω, λοιπόν, κοντά σας ἐδῶ εἰς τό  Αἴγιον! Ἔχομεν ἐτοιμάσει ἤδη ἕνα ἀκόμη ἐκκλησιαστικό Ἵδρυμα, ὅπου καί θά στεγασθῶ. Πρόκειται διά τό Γηροκομεῖον σχολαζόντων Ἀρχιερέων καί Κληρικῶν «ΤΟ ΧΑΝΙ ΤΗΣ ΒΟΣΤΙΤΣΑΣ», περιωρισμένης δυναμικότητος, ἤτοι τεσσάρων (4) κλινῶν, ὅπου πρέπει σιγά-σιγά νά μεταφερθοῦν ἐκεῖ τά προσωπικά μου ἀντικείμενα, ὥστε σταδιακά καί  νά ἐγκατασταθῶ, ἐγκαταλείποντας τήν ἐπί τῆς ὁδοῦ Μελετοπούλων, ἀριθμ. 44, Ἐπισκοπικήν κατοικίαν.
                   Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀπό σήμερον  καί ἐφ’ ἑξῆς τά ζητήματα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως θά ρυθμίζωνται ἀπό τούς ἐκλεκτούς Συνεργάτας μου, εἰς τούς ὁποίους ἀνεθέσαμεν ἤδη τίς ἑξῆς  ἁρμοδιότητες:

  ΕΙΣ ΤΟΝ  ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΝ:
Ἤτοι τόν Πανοσιολογιώτατον Ἀρχιμ. π. Ἰωακείμ Βενιανάκην
·         Τήν Γενικήν Διοίκησιν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
·         Τήν ἐποπτείαν κλπ. ἐπί τῶν Ἱερῶν Μονῶν καί Προσκυνημάτων.
·         Τήν ἐπί τῶν ἐκκλησιαστικῶν Ἱδρυμάτων ἐπιμέλειαν καί φροντίδα.
·          Τήν ἐκπροσώπησίν μας εἰς τάς ἐπισήμους τελετάς κλπ.
·         Τήν γενικήν ἐποπτείαν καθ’ἅπασαν τήν Ἱεράν Μητρόπολιν.

ΕΙΣ ΤΟΝ  ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟΝ:
Ἤτοι τόν Αἰδεσιμώτατον Πρωτ. π. Ἰωάννην Πετρόπουλον
·         Τήν ἐν παντί ἀναπλήρωσιν τοῦ Πρωτοσυγκέλλου.
·         Τήν ἐποπτείαν ἐπί τῆς Γραμματείας τῆς Ἱ.Μ.

ΕΙΣ ΤΟΝ  ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟΝ ΑΙΓΙΟΥ:
Ἤτοι τόν Αἰδεσιμολογιώτατον Πρωτ. π. Χρῆστον Τσάκαλον
·         Τήν ἐν λευκῷ Διοίκησιν καί Ἐποπτείαν τῶν Ἐνοριῶν καί τῶν Αἰδεσιμωτάτων Ἐφημερίων.

       ΕΙΣ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΕΠΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ:
Ἤτοι τόν Αἰδεσιμολογιώτατον Πρωτ. π. Βασίλ.  Πετρόπουλον
·         Τά πάσης φύσεως οἰκονομικά στοιχεῖα.
·         Τά τῆς ἀκινήτου περιουσίας.
·         Τά Φορολογικά κλπ.

ΕΙΣ ΤΟΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ Ι.Μ.:
Ἤτοι τόν κ. Νικόλαον Τσάτσαρην

·         Τά τῆς Γραμματείας τοῦ ΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ «ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΡΟΝ».
·         Τά τῆς Ἀρχειοθετήσεως  τῶν ὑπηρεσιακῶν Φακέλλων κλπ.

           Κατόπιν τῶν ἀνωτέρω ἀπό σήμερον καί ἑφ’ ἑξῆς οἱ ἐνδιαφερόμενοι θά ἀπευθύνωνται ΜΟΝΟΝ εἰς τά ἀνωτέρω ἐκκλησιαστικά καί ὑπεύθυνα πρόσωπα, τά ὁποῖα καί θά ἐπιλύουν τά  ὁποιαδήποτε προβλήματα. Οὕτω πως θά ἀρχίσῃ σταδιακά καί ὁ ἀπογαλακτισμός Ὑμῶν ἀπό τῆς ἐμῆς ἐλεεινότητος!  Ταῦτα πάντα εἰς δόξαν Κυρίου.
            Σᾶς ἐδωσα τά πάντα! Τίς δυνάμεις μου, τίς γνώσεις μου, τίς ὅποιες ἱκανότητές μου, τά προσόντα μου καί  τά ἐλαττώματά μου, τόν ἑαυτόν μου ὁλόκληρον! Τήν ζωήν μου! ὅλα τά ἐθυσίασα δι’ὑμᾶς!  Τώρα πλέον ἐξαιτοῦμαι τήν ἐπιείκειάν σας καί τήν συμπάθειάν σας. Ἀπ’ ἐδῶ καί ἐμπρός ἔχω ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς σας ἀγάπης.
                               
Μετ’εὐχῶν πατρικῶν

+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

Κυριακή, 6 Μαΐου 2018

ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΝΕΡΟΥ

ΑΠΟ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΚΥΡΙΑΚΗ


Κυριακή της Σαμαρείτιδος

       
 Έρχεται ο Κύριος σε μια πόλη της Σαμάρειας που λέγεται Σιχάρ. (Σαμάρεια ονομάσθηκε η πόλη που έκτισε το 880 π.Χ. ο βασιλιάς του Ισραήλ, Αμβρί, έπειτα το όρος Σομόρ που ήταν η ακρόπολή της και τέλος όλο το βόρειο βασίλειο του Ισραήλ, που καταλύθηκε από τους Ασσυρίους το 721 π.Χ. και ο ηγεμόνας τους εγκατέστησε εκεί εθνικούς από πολλά μέρη).
Εκεί ήταν η πηγή του Ιακώβ, το πηγάδι που εκείνος είχε ανοίξει. Κουρασμένος ο Κύριος από την οδοιπορία κάθισε μόνος του δίπλα από το πηγάδι και κάτω αφελώς, γιατί οι μαθητές του πήγαν να αγοράσουν τροφές. Έρχεται εκεί μια γυναίκα από τη Σαμάρεια να πάρει νερό και ο Κύριος διψώντας ως άνθρωπος, της ζήτησε νερό.
           Αυτή αντελήφθηκε από την εμφάνισή του ότι ήταν Ιουδαίος και θαύμασε πως ένας Ιουδαίος ζητά νερό από την εθνική Σαμαρείτιδα. Αν γνώριζες, της είπε, τη δωρεά του Θεού, ποιός είναι αυτός που σου ζητά να πιεί νερό, εσύ θα του ζητούσες και θα σου έδινε ζωντανό νερό. Ο Κύριος επιβεβαίωσε ότι αν γνώριζε θα γινόταν μέτοχος πραγματικά ζωντανού νερού, όπως έπραξε και απόλαυσε αργότερα όταν το έμαθε, ενώ το συνέδριο των Ιουδαίων που έμαθαν σαφώς, έπειτα εσταύρωσαν τον Κύριο της δόξης. Δωρεά του Θεού είναι, επειδή θεωρεί αγαπητούς όλους ακόμα και τους μισητούς από του Ιουδαίους εθνικούς και προσφέρει τον εαυτό του και καθιστά τους πιστούς σκεύη δεκτικά της Θεότητός του.
         Η Σαμαρείτιδα δεν κατάλαβε το μεγαλείο του ζωντανού νερού, απορεί που θα βρεί νερό χωρίς κουβά σε ένα βαθύ πηγάδι. Έπειτα επιχειρεί να τον συγκρίνει με τον Ιακώβ, που τον αποκαλεί πατέρα, εξυμνώντας το γένος από το τόπο και εξαίρει το νερό με τη σκέψη ότι δεν μπορεί να βρεθεί καλύτερο. Όταν όμως άκουσε ότι το «νερό που θα σου δώσω» θα γίνει πηγή που τρέχει προς αιώνια ζωή, άφησε λόγο ψυχής που ποθεί και οδηγείται προς τη πίστη και ζήτησε να το λάβει για να μη ξαναδιψήσει. Ο Κύριος θέλοντας να αποκαλύπτεται λίγο λίγο, της λέγει να φωνάξει τον άνδρα της, γνωρίζοντάς της πόσους άνδρες είχε και αυτόν που έχει τώρα δεν είναι δικός της. Εκείνη όμως δεν στενοχωρείται από τον έλεγχο, αλλά αμέσως καταλαβαίνει ότι ο Κύριος είναι προφήτης και του ζητά εξηγήσεις σε ψηλά ζητήματα.
Βλέπετε πόση είναι η μακροθυμία και η φιλομάθεια αυτής της γυναίκας; Πόση συλλογή και γνώση είχε στη διάνοιά της, πόση γνώση της θεόπνευστης Γραφής; Και αμέσως τον ρωτά που πρέπει να λατρεύεται σωστά ο Θεός, εδώ σ' αυτό το τόπο ή στα Ιεροσόλυμα; Και τότε παίρνει τη απάντηση, ότι έρχεται η ώρα οπότε ούτε στο όρος αυτό ούτε στα Ιεροσόλυμα θα προσκυνήτε τον Πατέρα. Της γνωρίζει μάλιστα ότι η σωτηρία είναι από τους Ιουδαίους, δεν είπε θα είναι, στο μέλλον, γιατί ήταν αυτός ο ίδιος. Έρχεται ώρα και είναι τώρα που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνούν το Πατέρα κατα Πνεύμα και αλήθεια.
Γιατί ο ύψιστος και προσκυνητός Πατέρας, είναι Πατέρας αυτοαληθείας, δηλαδή του μονογενούς Υιού και έχει Πνεύμα αληθείας, το Πνεύμα το άγιο και αυτοί που τον προσκυνούν, το πράττουν έτσι διότι ενεργούνται δι' αυτών. Ο Κύριος απομακρύνει κάθε σωματική έννοια τόπο και προσκύνηση, λέγοντας: «Πνεύμα ο Θεός και αυτοί που τον προσκυνούν πρέπει να τον προσκυνούν κατα Πνεύμα και αλήθεια». Ως πνεύμα που είναι ο Θεός είναι ασώματος, το δε ασώματο δεν ευρίσκεται σε τόπο ούτε περιγράφεται με τοπικά όρια. Ως ασώματος ο Θεός δεν είναι πουθενά, ως Θεός δε είναι παντού, ως συνέχων και περιέχων το πάν.
           Παντού είναι ο Θεός όχι μόνο εδώ στη γη αλλά και υπεράνω της γης, Πατήρ ασώματος και κατά τον χρόνο και σε τόπο αόριστος.
Βέβαια και η ψυχή και ο άγγελος είναι ασώματα, δεν είναι όμως σε τόπο, αλλά δεν είναι και παντού, γιατί δεν συνέχουν το σύμπαν αλλά αυτά έχουν ανάγκη του συνέχοντος.
         Η Σαμαρείτιδα καθώς άκουσε από το Χριστό αυτά τα εξαίσια και θεοπρεπή λόγια, αναπτερωμένη, μνημονεύει τον προσδοκώμενο και ποθούμενο Μεσσία, τον λεγόμενο Χριστό που όταν έρθει θα μας τα διδάξει όλα. Βλέπετε πως ήταν ετοιμότατη για την πίστη; Από που θα γνώριζε τούτο, αν δεν είχε μελετήσει τα προφητικά βιβλία με πολλή σύνεση; Έτσι προλαβαίνει περί του Χριστού ότι θα διδάξει όλη την αλήθεια. Μόλις την είδε ο Κύριος τόσο θερμή της λέγει απροκάλυπτα: Εγώ είμαι ο Χριστός, που σου μιλώ. Εκείνη γίνεται αμέσως εκλεκτή ευαγγελίστρια και αφήνοντας τη υδρία και το σπίτι της τρέχει και παρασύρει όλους τους Σαμαρείτες πρός το Χριστό και αργότερα με τον υπόλοιπο φωτοειδή βίο της (ως Αγία Φωτεινή) σφραγίζει με το μαρτύριο την αγάπη της προς τον Κύριο.

(Απόσπασμα ομιλίας του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά)

Πηγή: www.saint.gr

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ!

ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ καί ΠΡΟΣΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ!  

 ______Με πολύ πόνο στην ψυχή μας αναγνώσαμε το παρακάτω κείμενο, το οποίο δημοσιεύθηκε πρίν από ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ: «Δεν μπορούμε για λόγους ισότητος και συνταγματικότητας να εξαιρέσουμε τα ομόφυλα ζευγάρια από τήν αναδοχή»!!!  Αυτά έγραφαν πρίν από επτά τόσα χρόνια! Το ακούτε, αγαπητοί μου φίλοι; Τα σχέδια για την ανατροπή του τρόπου ζωής είναι παλαιά! Τα σχέδια για την επικράτηση του Αντιχρίστου είναι σε εφαρμογή από καιρό!  

_______Το παραπάνω απόσπασμα μας το διαβίβασε   με e-mail ο εκλεκτός Εκπαιδευτικός κ. Δημήτριος Νατσιός, από το Κιλκίς, τον οποίον και ευχαριστούμε θερμότατα από τη θέση αυτή. Αποτελεί μέρος μιάς εκτενούς αναφοράς για την αποχριστιάνιση της Ελλάδος μας με την αλλαγή του Προγράμματος στα Δημόσια Σχολεία κλπ. την αλλαγή  Το κείμενο αυτό, που θα αναγνώσετε στη συνέχεια,  το προσυπογράφουμε ανεπιφύλακτα και σας το παραθέτουμε με την παράκληση να το αναγνώσετε με προσοχή και με στοχαστική διάθεση. Και τότε θα διαπιστώσετε, ότι   η αποδόμηση και η εκθελίωση των Αρχών της εν Χριστώ ζωής, η εξαφάνιση της Ορθοδοξίας μας, η καταστροφή της Πατρίδος μας και η ανατροπή της Οικογενείας ως θεσμού προωθούνται από χρόνια τώρα με συστηματικό τρόπο, με σχέδιο! Μόλις προχθές είχαμε για μια ακόμη φορά την ευκαιρία να ........θαυμάσουμε την ......μαεστρία της Υπουργού κας Θεανώς Φωτίου! «Τα κόλπα της Φωτίου για τις υιοθεσίες και από τους γκέϊ», έγραψε η εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» της 27ης Απριλίου (σελ. 13).

______Εμείς τι να πούμε; Στον μεγάλο πόνο της ψυχής μας μοναδική παρηγοριά μας είναι και παραμένει η προσευχή. Η προσευχή μας για όλους! Στην Εκκλησία προσευχόμεθα συνεχώς «υπέρ των μισούντων ημάς»! Προσευχόμεθα επίσης και «υπέρ επιστροφής των πεπλανημμένων»! Με τον τρόπο αυτό εκφράζουμε την αγάπη μας προς τον αμαρτάνοντα συνάνθρωπό μας! 

_______Τήν ίδια ώρα όμως προσευχόμεθα και εναντίον των εχθρών του Χριστού μας! Διότι άλλο είναι το να μισείς ένα συνάνθρωπό σου καί εντελώς διαφορετικό τό να αντιμάχεσαι κάποιον, που πολεμάει τον Χριστό μας! Εκεί ΔΕΝ ΧΩΡΑΕΙ ΑΝΟΧΗ! Έτσι, λοιπόν, στην Εκκλησία η προσευχή μας ενίοτε περιέχει σκληρά λόγια! Παρακαλούμε τον Θεό να εξαφανίσει κάθε αμαρτωλό! 

______Ιδού, λοιπόν, κάποια χαρακτηριστικά λόγια προσευχής, τα οποία επαναλαμβάνουμε καθημερινώς σε κάθε Εσπερινό: «Εκλείποιεν αμαρτωλοί από της γης και άνομοι, ώστε μη υπάρχειν αυτούς» (βλέπε Προοιμιακός Ψαλμός, Ψαλμ. ΡΓ'  103). Παρακαλούμε δηλ. τον Θεό να εξαφανίσει από προσώπου της γής όλους, ώστε να μη υπάρχουν πιά! Ποιούς; Τους αμαρτωλούς! Δηλ. τους εργάτες και πρωτεργάτες της ανομίας! 

______Εξ ίσου σκληρά είναι επίσης και τα προσευχητικά λόγια της περιόδου, την οποία τώρα διερχόμεθα, δηλ. της Αναστάσεως: «Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί Αυτού και φυγέτωσαν από προσώπου αυτού οι μισούντες Αυτόν. Ως εκλείπει καπνός, εκλιπέτωσαν, ως τήκεται κηρός από προσώπου πυρός, ούτως απωλούνται οι αμαρτωλοί από προσώπου του Θεού  και οι δίκαιοι ευφρανθήτωσαν...».  Δηλ. νά λυώσουν σαν το κερί καί να εξαφανισθούν, όλοι όσοι μισούν τον Θεό! Να ευφρανθούν δε  οι δίκαιοι καί όσοι  λατρεύουν τον αληθινό Θεό, τον Σωτήρα Χριστο! Αμήν!

_______Γράφοντας αυτά τα λόγια, ας με συγχωρήσουν κάποιοι Αδελφοί Αρχιερείς, οι οποίοι συνηθίζουν να ομιλούν μόνο για την αγάπη του Θεού! Λέγουν δηλ., και πολύ ορθώς, ότι ο Θεός είναι αγάπη! Είναι η πηγή της Αγάπης! Ο Χριστός μας έφερε τήν διδαχή της Αγάπης στην ανθρώπινη κοινωνία! Είναι η ΚΑΙΝΗ, δηλ. η καινούργια εντολή! Όλοι αυτοί  όμως ξεχνούν, ότι ο Θεός συγχρόνως είναι καί Δίκαιος Κριτής, άρα  καί Τιμωρός των αμετανοήτων αμαρτωλών! Αλλοιώς δεν θά έρριχνε φωτιά από τον Ουρανό για να κάψει τα Σόδομα καί τα Γόμορρα! Αλλοιώς δεν θα είχε ορίσει μαζί με τον Παράδεισο καί τήν Κόλαση!  

______Μερικοί, λοιπόν, Αρχιερείς Αδελφοί μας υπερτονίζουν τήν Αγάπη και αγνοούν τα της Δικαιοσύνης του Θεού! Γιατί άραγε; Διότι θέλουν νά εξασφαλίζουν την συμπάθεια των ισχυρών της ημέρας, των Κυβερνώντων κλπ. Πρόκειται για τους «αγαπούληδες», όπως μου αρέσει να τους αποκαλώ! Η γλώσσα της Εκκλησίας, βεβαίως είναι η γλώσσα της αγάπης. ΠΛΗΝ ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΤΩΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ!  Άρα και των θρασύτατα αμαρτανόντων παραγόντων του Δημοσίου Βίου στην σύγχρονη εποχή. Γι' αυτούς η προσευχή της Εκκλησίας είναι:  «Εκλείποιεν αμαρτωλοί από της γης και άνομοι, ώστε μη υπάρχειν αυτούς». Αμήν!  Και αυτό γίνεται όχι από μίσος πρός τόν άνθρωπο, αλλά από τήν υπερέχουσα αγάπη μου προς τον Θεό. Συγχωρώ τον συνάνθρωπό μου, οσάκις με βλάπτει, με μάχεται, με ζημειώνει προσωπικά Αλλά μάχομαι και αντιμάχομαι τον συνάνθρωπό μου, οσάκις παραβιάζει τα δικαιώματα του Θεού!  Μάχομαι και αντιμάχομαι τον εχθρό του Χριστού μου! 

Αίγιον, 2 Μαΐου 2018

+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ

************************** 

 ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟΝ ΤΟΥ κ. Νατσιού

Αποστολή: καταστρέψτε την οικογένεια

Το παρόν κείμενο δημοσιεύτηκε πριν από επτά χρόνια. Τώρα που οι μαγαρισιές και η ασέλγεια  γίνονται  νόμος-  «Δεν μπορούμε για λόγους ισότητας και συνταγματικότητας να εξαιρέσουμε τα ομόφυλα ζευγάρια από την αναδοχή” δηλώνει ένα πτώμα υπουργικό  και παρακολουθούμε την μετατροπή της πατρίδας μας, σε Σόμομα και Γόμορα, τον πλήρη εξευτελισμό του θεοϊδρυτου θεσμού της οικογένειας, καλό είναι να θυμηθούμε τι γράφουν τα σχολικά βιβλία γι’ αυτήν. ‘Όπως τόσα χρόνια συμβαίνει με την γενοκτόνο μας  Τουρκιά, που τα κοπροκάναλα, μας την παρουσιάζουν τάχα και «νοικοκύρη λαό», τον ίδιο λαό που έσφαζε χιλιάδες Κύπριους πριν από 40 χρόνια, κατά παρόμοιο τρόπο, και το τρισάθλιο υπουργείο Παιδείας, μαγαρίζει, με τα βλάσφημα και καρκινογόνα «πνευματικώς» βιβλία και προγράμματά του, τα παιδιά σας ΕΛΛΗΝΕΣ. Ας ακούσουμε τι μας κανοναρχεί το αθάνατο ’21 και ας πράξει ο καθείς κατά την συνείδησή του.
«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν» 
                                                                   Στρατηγός Μακρυγιάννης
Κάποτε πλησίασε τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή Γιώργο Σεφέρη, ένας ξένος διαπρεπής συνομιλητής, «πειράζων αυτόν και λέγων»: «Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;». Απαντά ο Σεφέρης: «Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε Ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει την Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου».
(Το απόσπασμα περιέχεται στο βιβλίο της Μερόπης Σπυροπούλου, «Οικογένεια ώρα μηδέν», εκδ. «Αρχονταρίκι», σελ. 131). Δεν ξέρουμε αν κατάλαβε ο… «πειραστής» ξένος την απάντηση του ποιητή, ο οποίος εξυμνεί την μάνα τη Ρωμηά και την οικογένεια, πριν αυτή ανοίξει τα πορτοπαράθυρά της και εισβάλλουν στο ευλογημένο καταφύγιο του Γένους, ο μαγαρισμένος αγέρας του δήθεν εξευρωπαϊσμού μας. Και η κρίση «τηγανίζει» και ταλανίζει κυρίως την οικογένεια.
Δεν σκοπεύω να γράψω για την σπουδαιότητα και ιερότητα του οικογενειακού θεσμού. Αυτό ακόμα και οι ανίατα προοδευτικοί το κατανοούν. Το βλέπω στο σχολείο. Για τα δικά τους βλαστάρια γίνονται κέρβεροι. Απαιτούν και πειθαρχία και καλή παιδεία, επιλέγουν τα καλύτερα και ακριβότερα κολέγια. Τις προοδευτικές σαχλαμάρες και ψευτοδημοκρατικότητες τις αφήνουν για τα παιδιά του, δηκτικώς λεγόμενου, κοσμάκη. Και οι αφελείς ζητωκραυγαστές τούς πιστεύουν και τους ψηφίζουν.
Στο βιβλίο «οικογένεια σε κρίση» (συλλογικός τόμος) διαβάζω σ’ ένα κείμενο της Ντίνας Πετροπούλου. «Από την δεκαετία του 1970, το διαζύγιο είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο με αυξητική τάση σε όλο τον δυτικό κόσμο. Στις ΗΠΑ για την τριετία 1977-79 ένας στους δύο γάμους κατέληγε σε διαζύγιο, ποσοστό που ανακοινώθηκε και στη χώρα μας 30 χρόνια μετά».(«Αν θέλεις να δεις την Ελλάδα του μέλλοντος επισκέψου την σημερινή Αμερική», λέει ένα επιτυχημένο ρητό). Στο ίδιο κείμενο περιέχεται και το όνειρο ενός πεντάχρονου παιδιού. Το ρώτησαν τι θα γίνει, όταν μεγαλώσει.
Απάντηση: «Ξέρεις εγώ όταν μεγαλώσω θα γίνω επιστήμονας… μεγάλος επιστήμονας… και θα φτιάξω μια κόλλα, την πιο δυνατή κόλλα του κόσμου… για να κολλήσω την μαμά και τον μπαμπά». Το μικρό παιδί ψάχνει την «κόλλα». Σε τούτο τον τόπο ξέρουμε, ήξεραν οι παλιότεροι – αυτό λέγεται Παράδοση – πως η μόνη «κόλλα», ατσάλινη και συμπαγής, που ένωνε δία βίου το ζευγάρι είναι ο Χριστός.
«Ένθα ανήρ και γυνή και παιδία και τοις της αρετής συνδεδεμένοι δεσμοίς, εκεί μέσος ο Χριστός», γράφει ο άγιος Χρυσόστομος. («Εις Γεν.», λόγος Ζ’, 5, ΕΠΕ 8,140). Όταν φεύγει ο Χριστός, από το «μέσον» και στην θέση του μπαίνει η καριέρα, η καλοπέραση, η ηδονοθηρία και η αδιαφορία τότε ο όμορφος και «χρηστός ζυγός» του γάμου καταλήγει σε διαζύγιο. (Και ας με συγχωρέσουν κάποιο ι -δεν μέμφομαι και δεν κρίνω κανέναν, για τα παιδιά γράφω- σπάνια βλέπουμε στα σχολεία, παιδιά διαλυμένων οικογενειών, στις οποίες υπάρχει αναφορά στο Χριστό και την εκκλησία μας.
Σπάνια βλέπουμε διαζύγια σε πολύτεκνες οικογένειες, γιατί τα παιδιά μεγαλώνουν με το «εμείς» και όχι με το καταστροφικό «εγώ» του μοσχοαναθρεμμένου μοναχογιού ή της μοναχοκόρης. Σκέφτομαι, αν θέλουν τα νέα ζευγάρια να τιμωρήσουν το ελεεινό κρατίδιο του μνημονίου, ας κάνουν πολλά παιδιά. Οι στατιστικές λένε ότι τα περισσότερα παιδιά γεννήθηκαν την περίοδο της Κατοχής, εν μέσω φρικτής και ανείπωτης σκλαβιάς. Με 5-6 παιδιά και φόρους δεν πληρώνεις και εργασία βρίσκεις και ο Θεός βοηθάει. Κατανοώ τις αντιδράσεις. Πώς θα τα μεγαλώσουμε, τι θα απογίνουν, είμαστε άνεργοι, μέλλον ζοφερό. Σε λίγα όμως χρόνια θα διδάσκουμε και θα παίρνουν τα προνοιακά επιδόματα οι οικογένειες και τα παιδιά από το Μπαγκλαντές και το Πακιστάν. Ή μήπως περιμένουμε να λύσει την βραδυφλεγή βόμβα της λαθρομετανάστευσης ο κ. Χρυσοχοϊδης; Όπως το έλυσε στην προηγούμενη θητεία-κοροϊδία του).
Κι αν σήμερα «μες στην ερημιά του κόσμου» έχουμε περισσότερο ανάγκη την οικογένεια, έρχονται τα τρισάθλια κουρελουργήματα «περιοδικά ποικίλης ύλης» -βιβλία γλώσσας- και ευτελίζουν πλήρως τον ιερό θεσμό. Την εποχή του άκρατου ατομισμού και… κανιβαλισμού το «Νέο Σχολείο» τους, επιδιώκει να προσβάλλει και να μειώσει την σημασία που είχε -και έχει ακόμα- ως κοινωνική αξία και πρότυπο στην πατρίδα μας η οικογένεια (με τους δύο γονείς να ζουν μαζί και να φροντίζουν τα παιδιά τους). Πουθενά στα βιβλία αυτά δεν θα βρεις αυτό το εξαιρετικό που γράφει στο βιβλίο του «χάνω το παιδί μου», ο αειθαλής δάσκαλός μας Κωνσταντίνος Γανωτής, ότι «η οικογένεια είναι μια αγκαλιά προσώπων που αγαπιούνται και αγαπιούνται γι’αυτό που είναι και είναι εικόνες Θεού, γεννημένοι για την αιώνια ζωή στη βασιλεία του Θεού». (σελ. 76). Σ’ όλο το Δημοτικό ελάχιστες αναφορές γίνονται στην οικογένεια και στον ανθρωποποιό ρόλο της. Στην Στ’ τάξη, (γλώσσα, β’ τεύχος) υπάρχει ενότητα με τίτλο «συγγενικές σχέσεις». Στο κείμενο «ώρες με την μητέρα μου», διαβάζουμε: Η μαμά μου… με τον μπαμπά μου παντρεύτηκαν από έρωτα στο άψε-σβήσε και οι ευχές που τους έδωσε ο παπάς όταν τους πάντρεψε πραγματοποιήθηκαν. Απόκτησαν καρπόν κοιλίας, δηλαδή εμένα και τον αδελφό μου». Ρηχή ειρωνεία, απαράδεκτη για σχολικό βιβλίο (σελ. 84). Στο κείμενο «πρέπει να φανώ γενναίος», το μοναχοπαίδι μιας οικογενείας, καλείται να επιδείξει την εξής γενναιότητα: να πάει διακοπές μόνο του, για να περάσουν οι γονείς του, προφανώς, καλύτερες διακοπές, χωρίς τις δεσμεύσεις από την παρουσία του μικρού τους παιδιού (σελ. 89).
Στο επόμενο κείμενο με τίτλο «μία οικογένεια ανάμεσα στις άλλες», αφού περιγράφει ένα παιδί, τρίτης δημοτικού, τα «είδη» των οικογενειών (πυρηνική, μονογονεϊκή, «ξαναπαντρεμένων») στο τέλος το παιδί αποφαίνεται: «Όταν μεγαλώσω και κάνω δική μου οικογένεια, δεν ξέρω ακόμα πώς θα μοιάζει…». (Το κείμενο είναι από το περιοδικό «ερευνητές», της εφ. «Καθημερινή»). Ολόκληρη ενότητα, χωρίς ένα κείμενο προβολής μιας φυσιολογικής οικογένειας. Πλήρης καταρράκωση του θεσμού και σαφές «δίδαγμα» στα παιδιά: δεν υπάρχει οικογένεια, «να είσαι ο εαυτός σου», μην ελπίζεις σε παρωχημένα πράγματα. Στο Γυμνάσιο τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα. Εδώ κυριαρχούν κείμενα καταθλιπτικά, ακατάλληλα για παιδιά, διασύρονται οι γονείς, απαξιώνεται πλήρως η παραδοσιακή, «ομαλή» οικογένεια. Στα «κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας», Α’ γυμνασίου, στο διήγημα του Λ. Τολστόι, με τίτλο «Ο παππούς και το εγγονάκι», ο γιος και η νύφη φέρονται βάναυσα και απάνθρωπα στον ανήμπορο γέρο-πατέρα, έως ότου μαθαίνουν από τον μικρό εγγονό να του φέρονται σωστά. Στην σελ. 45 στο κείμενο «Νινέτ» της Ζωρζ Σαρή περιγράφεται, κατά την εισηγητική σημείωση της συγγραφικής ομάδας, «η αδυναμία επαφής των γονιών με τα παιδιά τους και με τις ενοχές που συχνά αισθάνονται αυτοί», όπως και «η κρίση ταυτότητας, την αγωνία, δηλαδή, του παιδιού για την καταγωγή του, τους γονείς, τις ρίζες του».
Στην σελ. 49, στο απόσπασμα με τον τίτλο «Τα πράγματα στρώνουν περισσότερο», από το μυθιστόρημα «Η εποχή του υακίνθου», της Τούλας Τρίγκας, η ηρωίδα, ένα νεαρό κορίτσι, καταγράφει τις εμπειρίες της από το διαζύγιο των γονέων και το δεύτερο γάμο της μητέρας της, βλέπει θετικά το γεγονός αυτό, εκφράζει μάλιστα τις θετικές εντυπώσεις της και στον (φυσικό) πατέρα της (τηλεφωνικώς).
Στα «Κείμενα» της Β’ γυμνασίου, στο κείμενο «Από το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» (σελ. 48), ο μαθητής θα διαβάσει: «περισσότερο απ’ τους άλλους, η μητέρα, με το χαρακτήρα της και τα ελαττώματά της, μου πλακώνει την καρδιά. Δεν ξέρω πια τι στάση να κρατήσω· δε θέλω να της πω βάναυσα πως είναι παράλογη, σαρκαστική και σκληρή».
Κείμενα απαισιόδοξα, παιδαγωγικά ναυάγια, που ελάχιστα συνάδουν με την δροσιά, και την χαρά που πρέπει να προσφέρουμε στην «άνοιξη» της ζωής, στην νιότη του γυμνασίου. Στην σελ. 52 «φιλοξενείται» κείμενο με τίτλο «Οι Κυριακές στην θάλασσα», πρωταγωνιστούν τρία κορίτσια, που οι γονείς τους είναι διαζευγμένοι. Ένα από τα κορίτσια εκθέτει τις αιτίες του διαζυγίου. Μιλά για τον πατέρα της: «Φαίνεται ότι στο παλιό μας σπίτι τον καιρό που ζούσανε με την μητέρα οι δουλειές του το ίδιο τον απασχολούσανε. Ήταν ίσως η κύρια αιτία που χωρίσανε. Αυτό, και το ότι μπορούσα να καταλάβω πώς ένας άνθρωπος κάνει απιστίες. Τώρα το κατάλαβα». Μάλιστα. Και εμείς καταλαβαίνουμε γιατί επιλέγονται τέτοια κείμενα για 13χρονα και 14χρονα παιδιά. Στη σελ. 42 άλλο απαισιόδοξο κείμενο με τίτλο «Η μάνα», εντελώς ακατάλληλο για παιδιά, στο οποίο ο πατέρας θύμωνε και ξυλοφόρτωνε άγρια τα παιδιά, όταν τον ξυπνούσαν πριν από την ώρα του» και η σύζυγος-μητέρα, που έκανε τα πάντα, ανεχόταν την συμπεριφορά του άντρα της και «ήταν ικανοποιημένη γιατί της έφτανε να γνωρίζει συχνά όλο τον πόθο του άντρα, να πιάνει παιδί μ’ αυτόν, να γεννάει…».
Θα μπορούσα να συνεχίσω, όπως για παράδειγμα με εκείνο το «εξαιρετικό», που περιέχεται στην «Νεοελληνική Γλώσσα», της γ’ γυμνασίου, όπου ο δύσμοιρος φιλόλογος καλείται να διδάξει το γνωστό τραγούδι των Κατσιμιχαίων «Dont worry be happy», το οποίο είναι κατάλληλο για οινόφλυγες, μεταμεσονύκτιους θαμώνες διασκεδαστηρίου και όχι για τάξη σχολικού διδακτηρίου. Παραθέτω την πρώτη στροφή:
«Άμα ξυπνήσεις και έχεις βγάλει ουρά,
αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει β..ζιά
dont worry be happy.
Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γιος σου
σε φωνάζει μαμά
don’t worry be happy…».
Αυτά τα «ωραία» βγαίνουν σήμερα από τα σχολεία. Πνίγονται, ασφυκτιούν τα παιδιά από τις αναθυμιάσεις. Αντί για το «μάννα» της εξαίσιας παράδοσής μας, τα ποτίζουμε χολή, τα τρέφουμε με ακαθαρσίες. Μία Πνευματική Γενοκτονία, την οποία επιτρέπουμε, γιατί από Έθνος με ήθος θυσιαστικό και αντιστασιακό, καταντήσαμε, αξιολύπητο, δειλό σκορποχώρι. Εσχάτη ώρα εστί, να βρούμε τον εαυτό μας, να καθαρίσουμε την Ελλάδα από τις ανθρωποκάμπιες που την μαραζώνουν.  
Δημήτρης Νατσιός 
δάσκαλος-Κιλκίς, Μέλος ΙΗΑ

INTERNATIONAL HELLENIC ASSOCIATION
*************** 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ:

Και τώρα δείτε 

πως θα είναι το «παιδί»

 της επόμενης ημέρας! 

_____Στην εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ» της 24ης Απριλίου έ.έ. διαβάσαμε τα εξής τραγικά: 
Ένα παιδάκι 12 μόλις χρόνων  από την Αυστραλία είχε παρακαλέσει την Μητέρα του να πάει στο Μπαλί. Επειδή όμως εκείνη του αρνήθηκε, και πολύ σωστά, το παιδάκι της έκλεψε την πιστωτική κάρτα της Μητέρας του, βρήκε μια αεροπορική εταιρεία,  που επιτρέπει σε 12χρονα παιδιά να ταξιδεύουν ασυνόδευτα, έκλεισε εισιτήριο, καθώς επίσης και ξενοδοχείο, κορόιδεψε την γιαγιά του, για να του βγάλει διαβατήριο, είπε στους γονείς του ότι πηγαίνει  στο σχολείο του, πήρε το σκούτερ του, έφθασε στο αεροδρόμιο, χρησιμοποίησε ένα τερματικό self- servis για το check in, επιβιβάσθηκε σε πτήση για το Πέρθ και από εκεί στην Ινδονησία, και τελικά έφθασε στο Μπαλί! Το σχολείο και η μάννα του τον αναζητούσαν κι αυτός απολάμβανε τη ζωή του στο Μπαλί! (βλ. ΕΣΤΙΑ, 24.04.2018, σελ. 1η)
_____Παιδί έξυπνο; Τολμηρό; Ίσως! Πλήν όμως ασεβέστατο, απρόβλεπτο, απαράδεκτο! Ήδη πληροφορηθήκαμε και το εξ' ίσου τραγικό: Μια μοντερνα μάννα, επειδή εχώρισε με τον άνδρα της, κατέσφαξε τα δυό πολύ μικρά παιδάκια της, παιδάκια της αγκαλιάς ακόμη, εν συνεχεία  τα έκαψε κλπ. κλπ. 

        Αδελφοί μου καί Αδελφές μου,
_____Αυτή είναι η κοινωνία ΧΩΡΙΣ ΘΕΟΝ!

        Λοιπόν, «εκλείποιεν αμαρτωλοί από της γης και άνομοι, ώστε μη υπάρχειν αυτούς», μήπως και σωθούμε κάτω από την σκέπη του Παναγάθου Θεού! Αλλοιώς το Κράτος του Αντιχρίστου έρχεται! «Κύριε, σώσον τους ευσεβείς», ψάλλω σε κάθε θεία λειτουργία! Δεν έχω άδικο! 

+ ο Κ και Αι. Α.

*****************

Τα κόλπα της Φωτίου για τις υιοθεσίες και από τους γκέι


Επιστράτευσε στη Βουλή οργανισμούς που εποπτεύονται από την ίδια για να υποστηρίξουν την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια
► «Ξετίναξαν» τη διάταξη οι φορείς, αντίθετοι δηλώνουν οι ΑΝ.ΕΛ.
► Εξαίρεση με ηχηρό «όχι» από την Εκκλησία

Τους «δικούς της ανθρώπους» επιστράτευσε η Θεανώ Φωτίου (φωτό) για να υποστηρίξουν την αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, αποφασίζοντας να καλέσει στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, όπου συζητείται η επίμαχη διάταξη-έκτρωμα, πλήθος φορέων και οργανισμών που εποπτεύονται από την ίδια και το υπουργείο Εργασίας. Λόγου χάρη, εκπροσώπους Κέντρων Κοινωνικής Πρόνοιας σε διαφορετικές περιφέρειες της χώρας, οι οποίοι προσήλθαν… προθυμότατα να πουν «ναι» στα ομόφυλα ζευγάρια.
Όλοι σχεδόν τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ της εγκληματικής διάταξης, αδιαφορώντας για την τύχη των παιδιών που θα μεγαλώσουν σε τέτοιες «οικογένειες», μη ασκώντας καμία απολύτως κριτική και χωρίς να ακουστούν επιστημονικές απόψεις, παρά περισσότερο εκθέσεις ιδεών για ένα θέμα μάλιστα που συγκλονίζει την ελληνική κοινωνία και στο οποίο καταγράφονται σοβαρές ενστάσεις και διεθνώς. Να σημειωθεί, επίσης, ότι δεν έγινε ειδική συνεδρίαση για την εγκληματική διάταξη, αλλά συνολικά για το νομοσχέδιο σχετικά με τις υιοθεσίες, που σε γενικές γραμμές κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, οπότε το μείζον θέμα της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια επί της ουσίας «πνίγηκε» και «ξεπετάχτηκε» με συνοπτικές διαδικασίες.
Όσον αφορά άλλους φορείς, πέραν εκείνων που ελέγχονται από το υπουργείο Εργασίας και την κυρία Φωτίου, ο εκπρόσωπος του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού Γιώργος Νικολαΐδης υπογράμμισε ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα από πλευράς ψυχικής υγείας να μεγαλώνουν παιδιά σε ομόφυλη οικογένεια».
Την ίδια ώρα, «“όχι” στον πολυκερματισμό, “ναι” στον συντονισμό φορέων» είπε ο Κώστας Γιαννόπουλος από το «Χαμόγελο του Παιδιού», μη αποκαλύπτοντας ωστόσο τη θέση του σχετικά με την αναδοχή από ομοφυλοφίλους και αποφεύγοντας να πάρει θέση.
Στην επιτροπή πήγε και η ομοφυλόφιλη πρόεδρος της Οργάνωσης Οικογενειών «Ουράνιο Τόξο» Στέλλα Μπελιά, λέγοντας «το δικαίωμά μας στη γονεϊκότητα είναι αδιαμφισβήτητο» και δίνοντας… συμβουλές προς την ελληνική κοινωνία «να μη βλέπει την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και να τους δοθεί η δυνατότητα όχι μόνο για ανάδοχους γονείς, αλλά και για την υιοθεσία».
«Ξετίναξαν» τη διάταξη οι φορείς, αντίθετοι δηλώνουν οι ΑΝ.ΕΛ.
Κάθετα αντίθετη με τη διάταξη εμφανίστηκε η Μαρία Περαχωρίτη της Ενωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ). Οπως είπε, το παιδί πρέπει να είναι ισορροπημένη προσωπικότητα, κάτι που δεν γίνεται να επιτευχθεί όταν μεγαλώνει χωρίς πρότυπο πατέρα ή μητέρας.
«Θα μου πείτε, τα παιδιά που μεγαλώνουν ορφανά; Είναι πιο φυσιολογικό να τον βλέπει στη φωτογραφία τον χαμένο γονιό, παρά να είναι ο ένας γονιός του ίδιου φύλου»υποστήριξε, για να προσθέσει ότι η οικογένεια δεν είναι μόνο νομική υπόσταση, αλλά και βιολογική και πολιτισμική. «Τόσο η γυναίκα όσο και ο άντρας δεν έχασαν ακόμα τον ρόλο τους σε αυτή την κούρσα της προόδου που καλούμαστε να τρέξουμε. Η ελληνική κοινωνία, φοβούμαστε, ποτέ δεν θα είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο» είπε.
Την ίδια ώρα, να αποσυρθεί το νομοσχέδιο ζήτησε η Μαρία Ζερβάκη, εκπρόσωπος του Νηπιοτροφείου Καλλιθέας, θέτοντας σειρά από ερωτήματα σχετικά με το νομικό πλαίσιο, το επίπεδο ελέγχων και άλλα θέματα. Η κυρία Ζερβάκη ζήτησε να υπάρξουν πρώτα αλλαγές στο Οικογενειακό Δίκαιο και να γίνει μια μεγάλη διαβούλευση με όλους τους πολίτες πριν μπουν σε νομική μορφή τέτοιες ρυθμίσεις. «Γιατί βλέπω εδώ πως υπάρχουν ειδικές αντιλήψεις που δεν είναι αντιλήψεις της κοινωνίας» τόνισε, αφήνοντας αιχμές κατά της αναδοχής από ομόφυλα ζευγάρια.
Να σημειωθεί πως τη στιγμή που γινόταν η συζήτηση του νομοσχεδίου στη Βουλή οι ΑΝ.ΕΛ. εξέδωσαν ανακοίνωση, μέσω της οποίας εξέφρασαν τη γενική αντίθεσή τους στην αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια.
«Κάθε μορφή υιοθεσίας ή αναδοχής πρέπει να εναρμονίζεται με τις γενικώς κρατούσες στην ελληνική κοινωνία αντιλήψεις περί του θεσμού της οικογένειας, αλλά και τις παραδόσεις του λαού μας» τονίζεται στην ανακοίνωση.
Εξαίρεση με ηχηρό «όχι» από την Εκκλησία
Φωτεινή εξαίρεση αποτέλεσε ξεκάθαρα ο Θεόδωρος Παπαγεωργίου, νομικός σύμβουλος της Ιεράς Συνόδου, που εξέφρασε την αντίθεση της Εκκλησίας. Ο κ. Παπαγεωργίου τόνισε πως η διαφωνία της αφορά καταρχάς το σύμφωνο συμβίωσης. Όπως είπε, ο γάμος είναι σοβαρή αυτοδέσμευση, ενώ το σύμφωνο συμβίωσης με ένα απλό εξώδικο μπορεί να λυθεί.
«Παρά τα αντιθέτως αναμενόμενα, η διαφωνία της Ιεράς Συνόδου δεν έχει να κάνει πρώτα και κύρια με την αναδοχή από τα ομόφυλα. Έχουμε συνολική και δομική διαφωνία με το σύμφωνο συμβίωσης» είπε αρχικά ο κ. Παπαγεωργίου, για να προσθέσει: «Το σύμφωνο συμβίωσης δεν εξασφαλίζει το απαραίτητο περιβάλλον σταθερότητας σε ένα παιδί, διότι όποιος έχει κάνει σύμφωνο συμβίωσης μπορεί εύκολα να αποδεσμευτεί από αυτό, ενώ όποιος έχει συνάψει γάμο έχει προχωρήσει σε σοβαρή αυτοδέσμευση που εγγυάται τη σταθερότητα του περιβάλλοντος του παιδιού».
Απόρριψη
Αναφορικά με την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, ανέφερε πως το πρώτιστο είναι το συμφέρον το παιδιού. «Κι αυτό έχει να κάνει με την κοινωνική ένταξη. Η κοινωνία δεν αντιμετωπίζει τόσο άνετα το θέμα αυτό. Το πεδίο δεν είναι το κατάλληλο. Βιώνουν απόρριψη ακόμα και τα παιδιά χωρισμένων γονιών. Φαντάσου την κοινωνική διάκριση που θα βιώσουν τα παιδιά σε αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια» είπε χαρακτηριστικά.
Η διαφωνία της Εκκλησίας δεν έγκειται στην ηθική αξία των ομοφυλοφίλων ή στην καταλληλότητά τους ή μη, αλλά στην ίδια την κοινωνία, σύμφωνα με τον κ. Παπαγεωργίου. «Η κοινωνία σε πλειοψηφικό βαθμό δεν έχει αποδεχθεί την υιοθεσία» κατέληξε ο νομικός σύμβουλος της Ιεράς Συνόδου.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» 27/4/2018

                                     *****************

Στην Εντατική (και σε κώμα) εξάχρονος από αλκοόλ


Αποσβολωμένοι έμειναν γιατροί και νοσηλευτές στο Νοσοκομείο του Ηρακλείου Κρήτης, όταν είδαν να εισάγεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ένα εξάχρονο παιδί.
Αιτία δεν ήταν κάποιας μορφής ατύχημα, αλλά η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ...
Μάλιστα, το ποσοστό του οινοπνεύματος ήταν τόσο μεγάλο, που ο εξάχρονος πήγε στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση. Αναλυτικότερα, το περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της Τετάρτης σε χωριό του Δήμου Γόρτυνας στην Κρήτη και, σύμφωνα με πληροφορίες τοπικών μέσων ενημέρωσης, ο ανήλικος δεν μεταφέρθηκε έγκαιρα σε νοσοκομείο από κάποιο συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο. Οσο όμως περνούσε η ώρα, η κατάστασή του δεν παρουσίαζε βελτίωση, κι έτσι μεταφέρθηκε από τη μητέρα του, το επόμενο πρωί, στο Κέντρο Υγείας Χάρακα. Εκεί, οι γιατροί διέγνωσαν ότι το περιστατικό είναι επείγον, μια και το παιδί ήταν ακόμη σε κώμα, κι έτσι μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο του Ηρακλείου, όπου νοσηλεύεται μέχρι τώρα, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Παίδων. Πάντως, αδιευκρίνιστες παραμένουν έως τώρα οι συνθήκες κάτω από τις οποίες το 6χρονο αγόρι κατανάλωσε τόσο μεγάλη ποσότητα αλκοόλ.
ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» 27/4/2018


                                       *****************

«Η κόρη μου είχε παχύνει, αλλά δεν είχα καταλάβει εγκυμοσύνη»


Απολογείται σήμερα από το νοσοκομείο η 22χρονη παιδοκτόνος
Το κουβάρι των γεγονότων που οδήγησαν στον θάνατο του βρέφους στη Νέα Σμύρνη ξετυλίγεται στη δικογραφία που έχει σχηματιστεί σε βάρος της 22χρονης, που σήμερα καλείται να δώσει εξηγήσεις για το κακούργημα της παιδοκτονίας. Μυστικά και ψέματα που κράτησαν κρυφή την εγκυμοσύνη της νεαρής σπουδάστριας καταγράφονται στις μαρτυρίες τόσο της ίδιας όσο και της μητέρας της. 
Ο φόβος, αλλά και η ντροπή φαίνεται ότι «στοίχειωσαν» όλους αυτούς τους μήνες το μυαλό της 22χρονης, που αν και -όπως είπε στους αστυνομικούς- ήθελε να κρατήσει το μωρό, δεν τόλμησε να μιλήσει για την εγκυμοσύνη της στους δικούς της. Ο φίλος της την είχε εγκαταλείψει και εκείνη αποφάσισε να κρατήσει επτασφράγιστο μυστικό την εγκυμοσύνη έως την ημέρα που θα γεννούσε. 

«Ηθελα να κρατήσω το παιδί και δεν ήθελα να κάνω έκτρωση και να το σκοτώσω» ισχυρίστηκε στην προανακριτική απολογία της, συμπληρώνοντας ότι κατάφερε να κρύψει τον ερχομό του μωρού φορώντας φαρδιά ρούχα. Το πρωινό της περασμένης Παρασκευής, όπως περιέγραψε, την έπιασαν οι πόνοι και γέννησε μόνη μέσα στην μπανιέρα. Η νεαρή κοπέλα φέρεται ότι θα ισχυριστεί ενώπιον της ανακρίτριας, που θα την επισκεφθεί σήμερα στο νοσοκομείο όπου εξακολουθεί να νοσηλεύεται φρουρούμενη, ότι δεν είχε πρόθεση να σκοτώσει το μωρό, αλλά ήθελε να κρύψει την ύπαρξή του από τη μητέρα της και στη συνέχεια να το πάει στο νοσοκομείο. «Αυτό που έγινε είναι κάτι τραγικό. Μακάρι να μπορούσα να τα είχα αποτρέψει όλα αυτά» λέει η μητέρα της 22χρονης. «Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Η κόρη μου είχε παχύνει λίγο, αλλά συνήθιζε να φοράει φαρδιά ρούχα» είπε χαρακτηριστικά.

Μαρία Ζαχαροπούλου
ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» 27/4/2018