Τρίτη, 16 Ιουλίου 2013

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ-ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ.........

_________Στο χθεσινό σημείωμά μας  παρουσιάσαμε τις απόψεις του κ. Σώρρα για διάφορα πρόσωπα καί καταστάσεις. Αγαπητό μας πρόσωπο, φαίνεται, πως λυπήθηκε για την εικόνα του αειμνήστου Ελευθερίου Βενιζέλου, όπως την δίδει ο κ. Σώρρας. Εμείς παραθέσαμε κάποια άποψη τρίτου προσώπου, χωρίς να πάρουμε θέση. Σήμερα σας παρουσιάζουμε και την άλλη όψη.
Αίγιον, 16 Ιουλίου 2013
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
******************

Σε α­νοι­χτή ε­πι­στο­λή του προς το Ε­λεύ­θε­ρο Βή­μα στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 1934, ο Βε­νι­ζέ­λος τό­νι­ζε με­τα­ξύ άλ­λων:
«Το Ισ­ρα­η­λι­τι­κόν στοι­χεί­ον της Θεσ­σα­λο­νί­κης, έ­χει την α­ξί­ω­σιν να κα­ταρ­γη­θεί ο ι­διαί­τε­ρος ε­κλο­γι­κός σύλ­λο­γός του, και να ψη­φί­ζει μα­ζί με τους ο­μο­γε­νείς Θεσ­σα­λο­νί­κης, προς α­νά­δει­ξιν των 20 βου­λευ­τών και 8 γε­ρου­σια­στών της πε­ρι­φε­ρεί­ας ταύ­της. Προ πε­ντα­ε­τί­ας ε­πί­στευα ό­τι δεν α­πεί­χε πο­λύ η η­μέ­ρα κα­τά την ο­ποί­αν θα η­δύ­να­το να γί­νει  δε­κτή η α­ξί­ω­σις αυ­τή. Αλ­λά με­τά την πα­ρά­νο­μον δια δι­κα­στι­κής α­πο­φά­σε­ως α­κύ­ρω­σιν της ε­κλο­γής Θεσ­σα­λο­νί­κης και την διε­ξα­χθεί­σαν ε­πα­να­λη­πτι­κήν ε­κλο­γήν της 2ας Ιου­λί­ου, 
το Κόμ­μα των Φι­λε­λευ­θέ­ρων πι­στεύ­ει ό­τι, κα­τά την πα­ρού­σαν του­λά­χι­στον γε­νε­άν, δεν η­μπο­ρεί να γί­νει σκέ­ψις πε­ρί κα­ταρ­γή­σε­ως του ι­διαι­τέ­ρου ε­κλο­γι­κού συλ­λό­γου τωνΙσ­ρα­η­λι­τών της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Διό­τι κα­τά την ε­κλο­γήν ταύ­την α­πε­δεί­χθη ό­λη η πο­λι­τι­κή υ­στε­ρο­βου­λί­α, την ο­ποί­α ε­γκρύ­πτει η προ­σπά­θεια των Ισ­ρα­η­λι­τών Θεσ­σα­λο­νί­κηςπρος κα­τάρ­γη­σιν του ι­διαι­τέ­ρου ε­κλο­γι­κού των συλ­λό­γου...». 


Σε άλ­λο ση­μεί­ο της μα­κράς ε­πι­στο­λής του, ο Ελ. Βε­νι­ζέ­λος ε­πε­σή­μαι­νε: «οι Ισ­ρα­η­λί­ται της Πα­λαιάς Ελ­λά­δος γνω­ρί­ζουν πό­σον φι­λι­κά εί­ναι τα προς αυ­τούς αι­σθή­μα­τά μου. 
Ου­δέ­πο­τε έ­παυ­σα α­να­γνω­ρί­ζων και δια­κη­ρύτ­των τας α­ρε­τάς του Ισ­ρα­ήλ. Και έ­κα­μα ό,τι ή­το δυ­να­τόν κα­τά τα μα­κρά έ­τη της διοι­κή­σε­ώς μου δια να α­ντα­πο­κρι­θώ εις κά­θε νό­μι­μον αί­τη­μα των Ισ­ρα­η­λι­τών Θεσ­σα­λο­νί­κης, α­μέ­ρι­στον δε τους πα­ρέ­σχον την υ­πο­στή­ρι­ξίν μου και εις την Κοι­νω­νί­αν των Ε­θνών. Πλην των άλ­λων α­ρε­τών των, εί­ναι και ευ­φυέ­στα­τοι. 
Το σφάλ­μα των εις την πα­ρού­σαν πε­ρί­στα­σιν εί­ναι ό­τι θέ­λουν να δεί­χνουν υ­περ­βο­λι­κά ευ­φυείς, και ε­πί­στευ­σαν ό­τι, α­πο­τε­λού­ντες ό­χι α­πλώς θρη­σκευ­τι­κήν αλ­λά και ε­θνι­κήν μειο­νό­τη­τα, η­μπο­ρούν, α­νερ­χό­με­νοι εις 60 μό­νον χι­λιά­δας, να γί­νουν ου­σια­στι­κώς διαι­τη­ταί της τύ­χης ε­νός έ­θνους 7 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων. Και η υ­περ­βο­λή της ευ­φυ­ΐ­ας τους α­πέ­κρυ­ψε τον κίν­δυ­νον, ο ο­ποίος συ­νο­δεύ­ει την α­ξί­ω­σιν ταύ­την. Ο κίν­δυ­νος αυ­τός εί­ναι να γί­νουν μι­ση­τοί εις έ­να με­γά­λο κόμ­μα της χώ­ρας. Ό­ταν κα­τά την ε­πί­σκε­ψιν ε­πι­τρο­πής Ισ­ρα­η­λι­τών, την ο­ποί­αν ε­χά­ρην δε­χθείς προ ο­λί­γων ημε­ρών, πα­ρε­τή­ρη­σα εις αυ­τούς ό­τι δεν εί­ναι ε­πι­τε­τραμ­μέ­νον να χα­ρα­κτη­ρί­ζουν ως πο­λι­τι­κόν “γκέ­το” τον ι­διαί­τε­ρον ε­κλο­γι­κόν σύλ­λο­γον, ε­φό­σον α­πο­λαμ­βά­νουν
των ι­διαι­τέ­ρων πλε­ο­νε­κτη­μά­των που τους α­σφα­λί­ζει η συν­θή­κη της προ­στα­σί­ας των μειο­νο­τή­των, ε­ξε­πλά­γην να ί­δω ό­τι μέ­λη της εν λό­γω ε­πι­τρο­πής δεν ε­γνώ­ρι­ζον ό­τι α­πο­λαμ­βά­νουν τοιαύ­της ι­διαι­τέ­ρας προ­στα­σί­ας. Πρέ­πει, άλ­λω­στε, να ε­πέλ­θει μί­α σα­φής ε­ξή­γη­σις. Ο Ιου­δα­ϊ­σμός δεν εί­ναι ι­διαι­τέ­ρα μό­νον θρη­σκεί­α αλ­λά και ι­διαι­τέ­ρα ε­θνό­της. Πολ­λοί εκ των Ιου­δαί­ωντων ε­γκα­τε­στη­μέ­νων εις δια­φό­ρους ευ­ρω­πα­ϊ­κάς χώ­ρας έ­χουν α­φο­μοιω­θεί ε­θνι­κώς με τους λα­ούς εν μέ­σω των ο­ποί­ων εί­ναι ε­γκα­τε­στη­μέ­νοι. Και δια τού­το ό­ταν η σιω­νι­στι­κή κί­νη­σιςήρ­χι­σε να ε­πι­τεί­νε­ται, ε­τά­χθη­σαν α­ντι­μέ­τω­ποι προς αυ­τήν. Αλ­λά το μέ­γα πλή­θος των Ισ­ρα­η­λι­τών ε­τά­χθη με τον σιω­νι­σμόν. Και τα 16 ε­κα­τομ­μύ­ρια των Ισ­ρα­η­λι­τών που υ­πάρ­χουνεις ό­λον τον κό­σμον εί­ναι υ­πε­ρή­φα­να, διό­τι α­νή­κουν εις ε­θνό­τη­τα που έ­χει μί­αν ι­στο­ρί­αν, η ο­ποί­α δύ­να­ται να προ­σί­δει υ­πε­ρη­φά­νως την ι­στο­ρί­αν οιασ­δή­πο­τε άλ­λης ε­θνό­τη­τος. 


Το προ μη­νός συ­νελ­θόν εις Ελ­βε­τί­αν ισ­ρα­η­λι­τι­κόν συ­νέ­δριον α­πε­φά­σι­σε την σύ­γκλη­σιν πα­γκο­σμί­ου ισ­ρα­η­λι­τι­κού συ­νε­δρί­ου κα­τά το ε­πό­με­νον έ­τος, εις το οποίον εί­μαι βέ­βαιος –και το ευ­ρί­σκω α­πο­λύ­τως φυ­σι­κόν– ό­τι θα σπεύ­σουν με­τα­ξύ των πρώ­των να α­ντι­προ­σω­πευ­τούν και οι Ισ­ρα­η­λί­ται της Θεσ­σα­λο­νί­κης. Κα­νείς δεν η­μπο­ρεί να τους κα­τη­γο­ρή­σει,διό­τι εί­ναι υ­πε­ρή­φα­νοι δια την ι­στο­ρί­αν των, και κά­θε Έλ­λην υ­ιο­θε­τεί ά­ρι­στα το αί­σθη­μα αυ­τό της υ­πε­ρη­φα­νεί­ας. 
Αλ­λά ας εί­ναι λο­γι­κοί οι συ­μπο­λί­ται μας Ισ­ρα­η­λί­ται της Θεσ­σα­λο­νί­κης.Ε­φό­σον α­πο­τε­λούν μειο­νό­τη­τα, ό­χι α­πλώς θρη­σκευ­τι­κήν αλ­λά και ε­θνι­κήν, ας αρ­κε­στούν εις την α­ντι­προ­σώ­πευ­σιν που τους α­σφα­λί­ζει εις τα νο­μο­θε­τι­κά σώ­μα­τα η α­ριθ­μη­τι­κή των δύ­να­μις. 
ΑΣ ΜΗ Ε­ΠΙ­ΔΙΩ­ΚΟΥΝ ΝΑ Ε­ΠΗ­ΡΕ­Α­ΖΟΥΝ ΤΑΣ ΤΥ­ΧΑΣ ΤΗΣ ΕΛ­ΛΑ­ΔΟΣ, πε­ρισ­σό­τε­ρον α­πό ό,τι τουςδί­δει δι­καί­ω­μα η α­ριθ­μη­τι­κή των δύ­να­μις. 

Θα ή­το κρί­μα να έλ­θουν βο­η­θοί των ο­λί­γων ε­κεί­νων που ζη­τούν να δη­μιουρ­γή­σουν και εις την Ελ­λά­δα ο­ξύν α­ντι­ση­μι­τι­σμόν. Προ­σφέ­ρουν κα­κί­στην υ­πη­ρε­σί­αν και εις την χώ­ραν,της ο­ποί­ας εί­ναι πο­λί­ται, και εις ε­αυ­τούς, αλ­λά και κιν­δυ­νεύ­ουν να δη­λη­τη­ριά­σουν τας σχέ­σεις των Ισ­ρα­η­λι­τών της άλ­λης Ελ­λά­δος με τα λοι­πά στοι­χεί­α του πλη­θυ­σμού, ε­νώ αι σχέ­σεις αύ­ται ή­σαν αρ­μο­νι­κώ­τα­ται ε­πί μί­αν ό­λην ε­κα­το­ντα­ε­τί­αν, και ε­νώ τους Ισ­ρα­η­λί­τας τού­τους της άλ­λης Ελ­λά­δος ε­θε­ω­ρού­μεν με το βλέμ­μα που βλέ­πο­μεν τους κα­θο­λι­κούς των νή­σων, ως εξ ί­σου γνη­σί­ους Έλ­λη­νας με η­μάς τους ορ­θο­δό­ξους, δια­φέ­ρο­ντας δε μό­νον κα­τά το δόγ­μα και το θρή­σκευ­μα, ως προς τα ο­ποί­α κα­νείςδεν ε­πι­τρέ­πε­ται να ε­ρευ­νά την συ­νεί­δη­σιν του άλ­λου...».