Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

ΑΓΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ

"ΛΟΓΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ"

Μέρος 1ον


___Παλαιότερα ειςτην Εκκλησίαν μας υπήρχε η παράδοσις, ώστε κατά την περίοδον της Μ. Τεσσαρακοστής να αναγιγνώσκεται εις τους Ναούς μία ομιλία του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού μέ τίτλο "Λόγος Πνευματικός".

____Η επιλογή του κειμένου τούτου οφείλεται στο γεγονός, ότι ο λόγος αυτός αναφέρεται εις τον σκοπό τού ανθρώπου πού δεν είναι άλλος παρά νά συναντηθη με τον αναστημένο Χριστό. Η περίοδος της Μ. Τεσσαρακοστής, λοιπόν, αυτόν ακριβώς τον σκοπόν έχει, ώστε να εορτάσουμε πνευματικώτερα καί επαρκώς προετοιμασμένοι την Ανάστασιν του Χριστού.
____Από σήμερα, λοιπόν, θά παρουσιάσουμε αυτό το κείμενο ἀποσπασματικά κατά την περίοδο πού ανοίγεται από σήμερα.
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ, Πατέρες καί Αδελφοί εν Κυρίω
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ & ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
Καθαρή Τρίτη, 03 Μαρτίου 2009
                                                                *************
Του εν Αγίοις Πατρός
ημών Μαξίμου του Ομολογητού

ΛΟΓΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ
Κατ’ ερώτηση και απόκριση

α) Αδελφός ρώτησε γέροντα λέγοντας:
- Σε παρακαλώ, γέροντα, να μου πεις, ποιος ήταν ο σκοπός της εναθρωπήσεως του Κυρίου;
Και ο γέρων αποκρίθηκε και είπε:
- Απορώ μ’ εσένα, αδελφέ, γιατί καθημερινά ακούς το σύμβολο της πίστεως και με ρωτάς γι’ αυτό. Σου λέγω, όμως, ότι ο σκοπός της ενανθρωπήσεως του Κυρίου ήταν η σωτηρία μας.
Και ο αδελφός είπε:
- Τι ακριβώς εννοείς γέροντα;
Και απεκρίθη ο γέρων:
- Επειδή από την αρχή, που δημιουργήθηκε από τον Θεό ο άνθρωπος και τοποθετήθηκε στον Παράδεισο, και αφού παρέβηκε την εντολή, υποδουλώθηκε στην φθορά και στο θάνατο. Έπειτα, ενώ εκυβερνάτο σ’ όλες τις μετέπειτα γενεές από την πολυποίκιλη πρόνοια του Θεού, αυτός επέμενε και προέκοπτε στο χειρότερο, οδηγούμενος από τα διάφορα σαρκικά πάθη στην απελπισία της ζωής. Για χάρη του ο Μονογενής Υιός του Θεού, ο προαιώνιος Λόγος, εκ του Θεού Πατρός, η πηγή της ζωής και της αθανασίας, εφάνηκε σε μας τους σκοτισμένους, που αναμέναμε τον θάνατο. Σαρκώθηκε από το Άγιον Πνεύμα και την Αγίαν Παρθένο και μας υπέδειξε την πολιτεία τις θεοειδούς ζωής. Έδωσε τις άγιες εντολές Του. Υποσχέθηκε την Βασιλεία των ουρανών, σε όσους ζούσαν σύμφωνα μ’ αυτές και απείλησε με αιώνια κόλαση αυτούς που θα τις παραβούν. Έπαθε το σωτήριο Πάθος, αναστήθηκε από τους νεκρούς και έτσι μας χάρισε την ελπίδα της Αναστάσεως και την αιώνια ζωή. Με την υπακοή Του έλυσε το κατάκριμα της προγονικής αμαρτίας και με το θάνατό Του κατήργησε την δύναμη του θανάτου «ίνα, ώσπερ εν τῳ Αδάμ πάντες αποθνήσκουσιν, ούτως εν Αυτώ πάντες ζωοποιηθήσονται»(Α’ Κορ. 15,22). Και αφού ανέβηκε στους ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του Πατρός, απέστειλε το Άγιον Πνεύμα , ως αραβώνα με την αιώνια ζωή, προς φωτισμό και αγιασμό των ψυχών μας και σε ενίσχυση για όσους αγωνίζονται για την σωτηρία τους, φυλάσσοντας τις εντολές Του. Αυτός ήταν με συντομία ο σκοπός της εναθρωπήσεως του Κυρίου.

*
*  *
β) Και ο αδελφός είπε:
-Θα ήθελα με συντομία ν’ακούσω γέροντα, τις εντολές οφείλω να τηρήσω για να μπορέσω να σωθώ με αυτές
.
Και αποκρίθηκε ο γέροντας:
-Ο ίδιος ο Κύριος μετά την Ανάσταση είπε στους αποστόλους: "Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν" (Ματθ. 28,19). Επομένως κάθε άνθρωπος, που βαπτίσθηκε στο όνομα της ζωοποιού και θεαρχικής Τριάδος, πρέπει να τηρεί τις τις εντολές. Για χάρη της ορθής πίστεως ο Κύριος ενοποίησε την τήρηση όλων των εντολών, γιατί γνώριζε ότι είναι αδύνατον να σωθεί ο άνθρωπος αν χωρισθεί η μία από την άλλη. Γι’ αυτόν τον λόγο και ο Δαβίδ, που είχε ορθή πίστη, έλεγε προς τον Θεό: «Προς πάσας τας εντολάς Σου κατωρθούμην’ πάσαν οδόν άδικον εμίσησα»(Ψαλ.118,128). Όλες οι εντολές εδόθησαν σε μας από τον Κύριο σε αντίθεση σε κάθε άδικο οδό και αν εγκαταλειφθεί η μία, οπωσδήποτε εισαγάγει την αντίθετη σε αυτή οδό της κακίας.
*
* *
γ) Και είπε ο αδελφός:
-Και ποιος μπορεί, γέροντα, να τηρήσει όλες τις εντολές, αφού είναι τόσες πολλές ;
Είπε ο γέρων:
-Αυτός, που μιμείται τον Κύριο και πατάει πάνω στα ίχνη του.
Και είπε ο αδελφός:
-Και ποιος μπορεί να μιμηθεί τον Κύριο; Ο Κύριος ήταν θεός, μολονότι έγινε και άνθρωπος. Εγώ δε άνθρωπος είναι αμαρτωλός και σε μύρια πάθη υποδουλωμένος, πως μπορώ, λοιπόν, να μιμηθώ τον Κύριο;
Και αποκρίθηκε ο γέροντας:
- Απ’ αυτούς που είναι υποδουλωμένοι στην ύλη του κόσμου, κανείς δεν μπορεί να μιμηθεί τον Κύριο. Αυτοί δε που έχουν την δύναμη να πούν: « Ιδού αφήκαμεν τα πάντα και ηκολούθη-σαμεν σοι», αυτοί λαμβάνουν και την δύναμη του να μιμηθούν Αυτόν και να κατορθώσουν όλες τις εντολές Του.
Και λέγει ο αδελφός:
- Ποιά δύναμη;
Αποκρίθηκε ο γέροντας:
- Άκουσε αυτόν που λέγει’ «Ιδού δέδωκα υμίν εξουσία πατείν πάνω όφεων και σκορπίων, και επί πάσαν δύναμιν του εχθρού και ουδέν υμάς ου μη αδικήσει» (Λουκ. 10,9)

*
* *

δ) Αυτή την δύναμη και την εξουσία αφού πήρε ο Παύλος, έλεγε: «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού» (Φιλιπ. 3,17) Και πάλιν’ « Ουκ έστι νυν κατάκριμα τοις εν Χριστώ Ιησού, μη κατά σάρκα περιπατούσιν, αλλά κατά πνεύμα». (Ρωμ.8,1) Και πάλιν ‘ « οι δε του Χριστού, την σάρκα εσταύρωσαν συν τοις παθήμασι και ταις επιθυμίαις » (Γαλ. 5,24) Και πάλιν’ «Εμοί ο κόσμος εσταύρωται, καγώ τω κόσμῳ»(Γαλ. 6,14)
(Η συνέχεια στο προσεχές)