Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ

ΑΠΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΥΡΟΥ

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

 Ο άγιος Δωρόθεος έγινε Επίσκοπος Τύρου επί Μαξιμιανού, το 303 μ. Χ. Όταν ξέσπασε μεγάλος διωγμός επί Διοκλητιανού, μετά από παράκληση και πίεση εκ μέρους του ποιμνίου του, πείσθηκε να φύγη προσωρινά και πήγε στην Θράκη. Αργότερα επέστρεψε στην έδρα του, κοντά στο λογικό του ποίμνιο που τον υπεραγαπούσε και το εποίμανε με θυσιαστική αγάπη. Φρόντιζε δε ιδιαιτέρως τους πτωχούς και τους ασθενείς και στήριζε με κάθε τρόπο τους αδυνάτους στην πίστη. Ήταν φιλομαθής και γι’ αυτό προόδευσε στην μελέτη και την συγγραφή. Όταν βρισκόταν στην Ρώμη, κάποια περίοδο της ζωής του, παρηκολούθησε και συνέγραψε τα γεγονότα που αφορούσαν το μαρτύριο των αγίων μαρτύρων Αριστάρχου, Πούδη και Τροφίμου. Επίσης, συνέγραψε τον βίο και το μαρτύριο και πολλών άλλων μαρτύρων. Ο άγιος Δωρόθεος είχε μαρτυρικό τέλος επί των ημερών του Ιουλιανού του Παραβάτου, σε ηλικία 107 ετών, στην Ανατολική Θράκη.
Ο ιερός υμνογράφος, στο Απολυτίκιο που συνέθεσε για τον άγιο Δωρόθεο, περιγράφει με συντομία όλον τον βίο και την πολιτεία του Αγίου: «Ως δώρημα τέλειον εκ του των Φώτων Πατρός, σοφίας την έλλαμψιν, ως Ιεράρχης σοφός, εδέξω Δωρόθεε• όθεν και πλεονάσας το σον τάλαντον μάκαρ, ήθλησας υπέρ φύσινβαθυτάτω εν γήρα, πρεσβεύων Ιερομάρτυς, υπέρ των ψυχών ημών».
Ο βίος και η πολιτεία του αγίου Δωροθέου μας δίνουν την αφορμή να τονίσουμε τα ακόλουθα:
Πρώτον. «Όθεν και πλεονάσας το σον τάλαντον μάκαρ».
Ο άγιος Δωρόθεος είχε το τάλαντο, δηλαδή το χάρισμα της φιλομάθειας και της σοφίας, αλλά εργάσθηκε σκληρά και το πολλαπλασίασε. Δεν το έκρυψε στην γη όπως ο οκνηρός δούλος της παραβολής του Χριστού, αλλά το καλλιέργησε και το αύξησε και αυτό είναι που έχει σημασία, επειδή χαρίσματα έχουν όλοι οι άνθρωποι, αλλά, δυστυχώς, δεν εργάζονται όλοι για να τα αξιοποιήσουν και να τα αυξήσουν. Η αξιοποίηση των χαρισμάτων, που έχει ο καθένας από μας, συνδέεται άμεσα με την αληθινή αγάπη για τον Θεό και τον άνθρωπο. Με την φιλοπονία και με την διάθεση για ανιδιοτελή προσφορά. Ένας ύμνος που ψάλλεται την Μεγάλη Εβδομάδα, και συγκεκριμένα στην ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Τρίτης, προτρέπει σε εργασία πνευματική για την καλλιέργεια και αύξηση των ταλάντων, ήτοι των χαρισμάτων που λάβαμε από τον Θεό και ταυτόχρονα υποδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο θα γίνη αυτή η καλλιέργεια και η αύξηση. Επίσης, αναφέρεται και στους πνευματικούς καρπούς που απολαμβάνουν όλοι εκείνοι, οι οποίοι εργάζονται με τον πρέποντα τρόπο. Παραθέτουμε τον ύμνο αυτόν, στην καθομιλουμένη: «Εμπρός πιστοί, ας καλλιεργήσουμε, εξ αγάπης προς τον Κύριον, με προθυμία τα χαρίσματα που λάβαμε (από Εκείνον), διότι αυτός μοιράζει στους δούλους Του τον πλούτο των χαρισμάτων Του, και καθένας ας προσπαθήσουμε να πολλαπλασιάσουμε και να αυξήσουμε τα δώρα που μας εχάρισε. Ο ένας ας μεταδώση σοφία, που εκδηλώνεται με έργα αγαθά• ο άλλος δε ας προσφέρη υπηρεσίες λαμπρές στο κοινωνικό σύνολο• εκείνος δε που γνώρισε την χριστιανική πίστη ας την μεταδίδη, δια της διδασκαλίας του θείου λόγου, σ’ αυτόν που βρίσκεται στην άγνοια, και άλλος ας σκορπίζη τον πλούτο του στους πτωχούς. Με αυτόν τον τρόπο, όποιο χάρισμα ελάβαμε ως δάνειο από τον Θεό ας το αυξήσουμε, για να αξιωθούμε, επειδή φανήκαμε άξιοι εμπιστοσύνης διαχειριστές των θείων χαρισμάτων, να απολαύσουμε την χαρά που δίδει ο Δεσπότης Χριστός. Ναι αυτήν την χαρά αξίωσέ μας να απολαύσουμε Χριστέ ο Θεός ως φιλάνθρωπος που είσαι».
Στην παραβολή των ταλάντων, όπως είναι γνωστόν, ο Χριστός χαρακτηρίζει τους φιλόπονους ως αγαθούς εργάτες, ενώ αυτόν που έκρυψε το τάλαντό του στην γη τον αποκαλεί πονηρό και οκνηρό. Οι δύο πρώτοι επαινούνται και εισέρχονται στην χαρά της βασιλείας του Θεού, ενώ ο τελευταίος κατακρίνεται και καταδικάζεται.
Δεύτερον. «Ήθλησας υπέρ φύσινβαθυτάτω εν γήρα».
Οι πνευματικοί αγώνες του αγίου Δωροθέου αποκαλούνται, από τον ιερό Υμνογράφο, υπερφυσικοί, επειδή ο άγιος μαρτύρησε σε βαθύτατο γήρας, δηλαδή 107 ετών. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, επειδή στην ηλικία αυτή οι σωματικές δυνάμεις εγκαταλείπουν τον άνθρωπο, αλλά και οι πνευματικές δυνάμεις εξασθενούν, εάν δεν έχη φθάσει ο άνθρωπος στην πνευματική τελείωση, ούτως ώστε να ενισχύεται από την άκτιστη Χάρη του Τριαδικού Θεού, που ενοικεί σε όλη του την ύπαρξη, δηλαδή στην ψυχή και στο σώμα του. Όταν ο άνθρωπος ενώνεται με τον Θεό, με την εν Χάριτι άσκηση, την προσευχή και την μυστηριακή ζωή, τότε ανανεώνεται εσωτερικά, ανακαινίζεται ως αετού η νεότητης του, κατά τον ιερό Ψαλμωδό. Δηλαδή, όσο ο έξω άνθρωπος, ήτοι το σώμα, φθείρεται, τόσο ο έσω άνθρωπος, δηλαδή η ψυχή, ανανεώνεται και οι πνευματικές δυνάμεις ενισχύονται και δυναμώνουν. Γι’ αυτό και σήμερα, όπως σε όλες τις εποχές, υπάρχουν άνθρωποι νέοι στην ηλικία, που είναι γηρασμένοι, χωρίς διάθεση για εργασία, σωματική και πνευματική, καθώς και γέροντες που είναι νέοι στο φρόνημα, με εκπληκτικές εσωτερικές δυνάμεις, με πνευματική ανδρεία, με δίψα για ζωή και με μεγάλη διάθεση για δημιουργία και προσφορά. Οι δεύτεροι δεν αισθάνονται απογοήτευση, ανασφάλεια και μοναξιά, επειδή έχουν εσωτερική πληρότητα. Δεν αισθάνονται απόμαχοι της ζωής, επειδή γνωρίζουν πολύ καλά από την προσωπική κοινωνία τους με τον προσωπικό Θεό της Εκκλησίας, ότι η ζωή δεν τελειώνει ποτέ. Ο επί γης βίος έχει τέλος, όχι όμως και η ζωή, η οποία είναι αιώνιος και ατελεύτητος. Κάποτε ένας μοναχός, ο οποίος βρισκόταν στις τελευταίες στιγμές του επιγείου βίου του, ρωτήθηκε για το πως αισθάνεται τώρα που βρίσκεται αντιμέτωπος με το θάνατο, και απάντησε με ηρεμία: «Και εδώ με τον Θεό και εκεί με τον Θεό, παντού καλά είναι».
Ο αγώνας για την αξιοποίηση των δώρων του Θεού, οδηγεί στην πνευματική τελείωση, που δημιουργεί εσωτερική πληρότητα, πνευματική ανδρεία και ειρήνη ψυχής.

www.askitikon.eu

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 
ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ "ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΒΑΣΕΙΣ" ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ:
ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ

Πρωτ.  Βασίλειος Γιαννακόπουλος

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ-ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ
Πρεσβυτέρα Νικολίτσα Γκοτσοπούλου


ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ
+ ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~